Από SVG σε καθαρό αρχείο απλικέ στο Hatch 3 + CorelDRAW GEM (Στερέωση Blanket + περίγραμμα Redwork)

Ρύθμιση του Hatch CorelDRAW GEM Interface

Αν ήδη κάνετε digitizing στο Hatch αλλά πηγαινοέρχεστε ανάμεσα σε διαφορετικές εφαρμογές γραφικών, αυτό το workflow είναι φτιαγμένο για να κόψει τη «διπλή δουλειά» και την τριβή που δημιουργεί. Πολλοί δυσκολεύονται όχι τόσο στην αισθητική του σχεδίου, όσο στη μηχανική του σωστού περάσματος από vector σε κέντημα.

Σε αυτόν τον οδηγό θα δείτε πώς το Hatch Embroidery 3 και το CorelDRAW GEM συνεργάζονται σαν ένα ενιαίο περιβάλλον. Θα περάσουμε βήμα-βήμα από την εισαγωγή ενός SVG στη λειτουργία Graphics, στο κρίσιμο «μαρκάρισμα» ενός σχήματος ως απλικέ, στη μετατροπή σε ράμματα και στη βελτίωση των τύπων ραφής (Blanket και Redwork) πριν ακουμπήσει βελόνα σε ύφασμα.

Τι θα μάθετε (και γιατί έχει σημασία)

Θα περάσετε από το «ελπίζω να δουλέψει» στο «ξέρω ότι θα ράψει σωστά» κατακτώντας:

• Εναλλαγή περιβάλλοντος: Μετάβαση από Embroidery mode στο CorelDRAW Graphics interface με το κουμπί Graphics.
• Υγιεινή vector: Εισαγωγή SVG (στο παράδειγμα ένα πουλί) και γρήγορος έλεγχος αν «στέκεται» για κέντημα.
• Μαρκάρισμα απλικέ: Προ-σήμανση ενός συγκεκριμένου αντικειμένου ώστε η μετατροπή να δημιουργήσει «πραγματικό απλικέ» (Placement -> Tack -> Cover) και όχι ένα απλό γέμισμα.
• Βελτίωση ραμμάτων: Αλλαγή του tack-down σε Blanket και μετατροπή μικρών run αντικειμένων σε Redwork για πιο επαγγελματικό αποτέλεσμα.
• Ψηφιακή επιβεβαίωση: Έλεγχος στο Stitch Player για να προλάβετε αστοχίες στο μηχάνημα.

Συνηθισμένη σύγχυση εγκατάστασης (από τα σχόλια)

Ένα συχνό σημείο εκνευρισμού για νέους χρήστες είναι ότι «λείπουν επιλογές/εικονίδια» και αναρωτιούνται γιατί «δεν εμφανίζεται η επιλογή κεντήματος» ή πώς συνδέονται τα δύο προγράμματα. Το βασικό: η διασύνδεση δεν ενεργοποιείται αυτόματα μόνο και μόνο επειδή έχετε και Hatch και CorelDRAW.

Για να εμφανιστούν τα εικονίδια Graphics και Convert στη μπάρα εργαλείων του Hatch, πρέπει να είναι ενεργό το Hatch CorelDRAW GEM (άδεια/πρόσθετο). Επίσης, από τις απαντήσεις στα σχόλια διευκρινίζεται ότι το GEM συνοδεύεται συνήθως από άδεια CorelDRAW Standard, άρα δεν χρειάζεται ξεχωριστή αγορά CorelDRAW μόνο για να «δέσει» με το Hatch.

Γρήγορος έλεγχος «είμαι έτοιμος;»

Πριν ξεκινήσετε digitizing, κάντε αυτόν τον προ-έλεγχο για να γλιτώσετε ώρες:

• Οπτικός έλεγχος: Στο Hatch (Embroidery mode) πρέπει να βλέπετε τα εικονίδια Graphics και Convert στην επάνω οριζόντια μπάρα.
• Έλεγχος έκδοσης: Αν δουλεύετε Hatch 3, βεβαιωθείτε ότι το κομμάτι του CorelDRAW GEM είναι ενημερωμένο/συμβατό. Η μίξη παλιότερων/νεότερων εκδόσεων είναι κλασική αιτία αποτυχίας σύνδεσης.
• Ενέργεια: Αν τα εικονίδια λείπουν ή είναι ανενεργά, σταματήστε και λύστε πρώτα άδεια/εγκατάσταση. Αν προσπαθήσετε να το «παρακάμψετε» με χειροκίνητα export/import, χάνετε το πλεονέκτημα του GEM (το ενιαίο workflow μέσα στο Hatch).

Εισαγωγή SVG γραφικών για κέντημα

Μόλις πατήσετε Graphics, το Hatch αλλάζει περιβάλλον: το πλέγμα εξαφανίζεται και μπαίνετε στο CorelDRAW Graphics interface που τρέχει μέσα στο Hatch. Θα δείτε λευκό καμβά—σκεφτείτε το σαν «σχεδιαστήριο» πριν πάτε στο «χώρο ραφής».

Βήμα 1 — Μετάβαση σε Graphics mode

1. Βρείτε το κουμπί: Στο Hatch (Embroidery mode) πατήστε Graphics.
2. Επιβεβαιώστε την αλλαγή: Το γκρι περιβάλλον του Hatch δίνει θέση σε λευκό καμβά τύπου CorelDRAW. Οι μπάρες εργαλείων αλλάζουν από ρυθμίσεις ραμμάτων σε εργαλεία vector.

Σημείο ελέγχου: Πρέπει να βλέπετε διάταξη CorelDRAW (χάρακες, εργαλειοθήκες vector και λευκή σελίδα/καμβά).

Βήμα 2 — Εισαγωγή του SVG

1. Επιλέξτε Import.
2. Βρείτε το SVG αρχείο σας (στο βίντεο χρησιμοποιείται το “Bird.svg”).
3. Κάντε κλικ για να το τοποθετήσετε στον καμβά.

Σημείο ελέγχου: Το vector εμφανίζεται στον καμβά. Ελέγξτε ότι τα στοιχεία είναι λογικά ομαδοποιημένα.

Σημείωση: επιλέξτε SVG που «μετατρέπονται καθαρά»

Κάποιος ρώτησε «από πού να βρίσκω καλά .SVG σχέδια». Το υλικό δεν προτείνει συγκεκριμένη πηγή, αλλά ο πρακτικός κανόνας είναι απλός: όσο πιο περίπλοκο το vector, τόσο πιο απρόβλεπτα τα ράμματα.

Για πιο ασφαλή μετατροπή και πιο καθαρό ράψιμο:

• Κλειστές διαδρομές: Το κομμάτι υφάσματος του απλικέ πρέπει να είναι ένα ενιαίο, κλειστό σχήμα.
• Διαχωρισμός αντικειμένων: Οι διακοσμητικές γραμμές να είναι ξεχωριστά αντικείμενα από τη βάση.
• Υγιεινή μεγέθους: Αποφύγετε μικρολεπτομέρειες (κάτω από 2 mm). Στο κέντημα συχνά γίνονται «κόμποι» ή προβλήματα διάτρησης.

Επαγγελματική συμβουλή: Αν φτιάχνετε αρχεία για παραγωγή, καθαρίστε τα vectors πριν την εισαγωγή (κρυφά layers, επικαλύψεις, περιττά αντικείμενα). Έτσι μειώνετε χρόνο επεξεργασίας και αποφεύγετε «περίεργες» μετατροπές.

Μαρκάρισμα vectors για αυτόματη μετατροπή σε απλικέ

Εδώ είναι το κρίσιμο σημείο. Πολλοί αρχάριοι το παραλείπουν και καταλήγουν με γέμισμα. Αν επιλέξετε το σωστό αντικείμενο (στο βίντεο: το συμπαγές ροζ φόντο) και το «μαρκάρετε», λέτε στο σύστημα να εφαρμόσει λογική απλικέ.

Βήμα 3 — Επιλέξτε το σχήμα του απλικέ (μόνο το κομμάτι υφάσματος)

1. Χρησιμοποιήστε το εργαλείο επιλογής (μαύρο βέλος).
2. Κάντε κλικ στο ένα vector αντικείμενο που αποτελεί τη βάση του απλικέ (το ροζ σχήμα).

Σημείο ελέγχου: Μόνο αυτό το σχήμα πρέπει να έχει handles επιλογής. Βεβαιωθείτε ότι δεν έχετε επιλέξει μαζί και τις λεπτομέρειες/περιγράμματα.

Βήμα 4 — Tag as Appliqué

1. Με ενεργό το σχήμα, βρείτε το κουμπί Tag as Appliqué στη σχετική μπάρα.
2. Πατήστε το. Οπτικά μπορεί να μη δείτε μεγάλη αλλαγή, αλλά έχετε «γράψει» ιδιότητα στο αντικείμενο.

Αναμενόμενο αποτέλεσμα: Το σύστημα θα δημιουργήσει για αυτό το σχήμα τρία επίπεδα: Placement, Tack-down και Cover.

Γιατί το tagging είναι καθοριστικό

Χωρίς tagging, το Hatch βλέπει ένα χρωματιστό σχήμα και τείνει να το μετατρέψει σε γέμισμα (tatami). Αυτό οδηγεί σε άκαμπτο αποτέλεσμα με περιττά πολλά ράμματα. Με το tagging, η οδηγία γίνεται: «μην γεμίσεις—φτιάξε πλαίσιο ραφής για ύφασμα».

Έλεγχος πραγματικότητας: το digitizing πρέπει να “ταιριάζει” με το πραγματικό τελάρωμα

Το λογισμικό είναι ακριβές—το ύφασμα όχι. Στο μηχάνημα, το ύφασμα μπορεί να μετακινηθεί ανάμεσα στο placement και στο tack-down. Ακόμα και 1 mm μετατόπιση μπορεί να κάνει το cover (satin) να μη «πιάσει» σωστά την άκρη.

Για να το μειώσετε στην πράξη:

• Τελαρώστε με σταθεροποιητή καλά τεντωμένο (χωρίς υπερβολή που αφήνει σημάδι τελάρου).
• Αποφύγετε πολύ οξείες γωνίες στο σχέδιο—εκεί συσσωρεύεται πυκνότητα και ανεβαίνει ο κίνδυνος σπασίματος βελόνας.

Επαγγελματική οπτική: Σε επαναλαμβανόμενες δουλειές απλικέ, η απώλεια χρόνου έρχεται από το «τελάρωμα–μέτρημα–διόρθωση–ξανά». Εκεί βοηθούν εργαλεία τυποποίησης. Πολλά εργαστήρια συνδυάζουν το digitizing με μαγνητικός σταθμός τελαρώματος ώστε η φυσική ευθυγράμμιση να ταιριάζει με την ακρίβεια της οθόνης, μειώνοντας το ανθρώπινο λάθος.

Προσαρμογή τύπων ραφής: Blanket και Redwork

Τώρα αφήνουμε το Graphics περιβάλλον και επιστρέφουμε στο Embroidery mode για να ρυθμίσουμε το «τελείωμα».

Βήμα 5 — Μετατροπή όλου του artwork σε κέντημα

1. Select All: Τραβήξτε πλαίσιο επιλογής γύρω από όλο το σχέδιο (βάση απλικέ + λεπτομέρειες).
2. Convert: Πατήστε Convert.

Σημείο ελέγχου: Ο λευκός καμβάς κλείνει και επιστρέφετε στο Hatch. Τα vectors αντικαθίστανται από ράμματα.

Αναμενόμενο αποτέλεσμα: Θα δείτε περίγραμμα (cover) γύρω από το σχήμα και run stitches για τις λεπτομέρειες.

Βήμα 6 — Ρυθμίσεις απλικέ στο Object Properties

Η προεπιλογή συνήθως δίνει Satin Cover και Zigzag Tack. Στο βίντεο αλλάζει για συγκεκριμένη αισθητική.

1. Κάντε διπλό κλικ στο αντικείμενο απλικέ για να ανοίξει το Object Properties.
2. Βρείτε τις ρυθμίσεις Appliqué.
3. Αλλάξτε Tack stitch type σε Blanket.
4. Περάστε τις τιμές του βίντεο:
   • Μήκος βελονιάς: 2,50 mm
   • Απόσταση: 3,00 mm
5. Επιβεβαιώστε ότι το Cover stitch είναι Satin.
   
   Σημείωση

   Το 2,50 mm/3,00 mm δίνει πιο «ανάλαφρο» blanket. Αν το ύφασμα ξηλώνει εύκολα, συνήθως χρειάζεται πιο «σφιχτή» απόσταση—όμως εδώ κρατάμε τις τιμές που δείχνει το υλικό.

Σημείο ελέγχου: Η προεπισκόπηση ενημερώνεται άμεσα και το blanket φαίνεται πιο «χτενάκι» στις άκρες.

Βήμα 7 — Μετατροπή των run λεπτομερειών σε Redwork

Το Redwork είναι στυλ run stitch που «δουλεύει» διπλά (μπρος-πίσω) ώστε να δίνει πιο έντονη γραμμή.

1. Επιλέξτε τις εσωτερικές γραμμές λεπτομέρειας (run stitches).
2. Ανοίξτε το Edit Objects / τις ιδιότητες.
3. Αλλάξτε τον τύπο περιγράμματος σε Redwork.

Σημείο ελέγχου: Οι γραμμές φαίνονται πιο έντονες στην οθόνη.

Αναμενόμενο αποτέλεσμα: Οι λεπτομέρειες θα «κάθονται» πάνω στην υφή του υφάσματος αντί να χάνονται.

Το “γιατί” πίσω από τις επιλογές (για να προσαρμόζετε)

• Blanket: Δίνει χειροποίητη αισθητική και ωραίο τελείωμα σε απλικέ.
• Satin: Κλασικό τελείωμα που κρύβει την άκρη, αλλά απαιτεί σωστή σταθεροποίηση λόγω push/pull.
• Redwork: Κάνει τις λεπτομέρειες ορατές. Ένα απλό run συχνά «χάνεται» πάνω σε υφάσματα με χνούδι.

Πραγματικότητα τελαρώματος: Όσο πιο σωστό το τελάρωμα, τόσο καλύτερα «κάθονται» αυτά τα ράμματα. Μια συχνή αιτία για σημάδι τελάρου είναι το υπερβολικό σφίξιμο σε κλασικά τελάρα για να κρατηθούν οι στρώσεις του απλικέ. Σε συχνή παραγωγή, αρκετοί περνούν σε μαγνητικά τελάρα κεντήματος γιατί κρατούν το «σάντουιτς» υφάσματος πιο σταθερά χωρίς την τριβή των κλασικών δαχτυλιδιών.

Προσομοίωση του τελικού σχεδίου στο Stitch Player

Μην στείλετε αρχείο στο μηχάνημα χωρίς να το δείτε να «τρέχει» εικονικά.

Βήμα 8 — Stitch Player και έλεγχος σειράς

1. Πατήστε Stitch Player.
2. Ρυθμίστε ταχύτητα για να δείτε καθαρά τη λογική σειρά.

Υποχρεωτική σειρά:

1. Placement line: δείχνει πού μπαίνει το ύφασμα.
2. Tack-down: στερεώνει το ύφασμα (Blanket/Zigzag).
3. Trim: (αν είναι χειροκίνητο) κόβετε το περίσσευμα εδώ.
4. Cover stitch: (Satin) κρύβει την άκρη.
5. Details: (Redwork) οι λεπτομέρειες ράβονται πάνω από όλα.

Σημείο ελέγχου: Αν οι λεπτομέρειες ράβονται πριν από το cover ή αν το tack-down έρχεται πριν από το placement, κάτι δεν πάει καλά στη σειρά.

Αναμενόμενο αποτέλεσμα: Καθαρή, στρωματοποιημένη διαδικασία.

Γιατί το Stitch Player «σώζει» δουλειές

Πολλά χαλασμένα κομμάτια οφείλονται σε λάθος σειρά (π.χ. να ραφτούν λεπτομέρειες πριν στερεωθεί το ύφασμα). Το Stitch Player είναι ο πιο γρήγορος τρόπος να το δείτε χωρίς κόστος.

Προετοιμασία

Το αρχείο είναι έτοιμο. Τώρα προετοιμάζουμε το φυσικό κομμάτι. Το απλικέ είναι 50% digitizing και 50% σωστή προετοιμασία.

Κρυφά αναλώσιμα & έλεγχοι (αυτά που ξεχνιούνται)

Μην αφήσετε ένα μικρό αναλώσιμο να χαλάσει ένα καλό ρούχο. Φροντίστε να έχετε:

• Ψαλίδι απλικέ: τύπου duckbill ή καμπύλο, για να κόβετε κοντά στο tack-down χωρίς να «τσιμπήσετε» το ρούχο.
• Καινούρια βελόνα: για υφαντά υφάσματα απλικέ προτιμάται Sharp 75/11 (όχι ballpoint).
• Προσωρινή κόλλα: σπρέι ή στικ για να μείνει επίπεδο το ύφασμα μέχρι να το πιάσει το tack-down.
• Πανί σιδερώματος: για να πατήσετε το ύφασμα απλικέ πριν τοποθετηθεί.

Για δουλειές όγκου, αν το τελάρωμα είναι «λαιμός μπουκαλιού», δείτε αν ένας σταθμοί τελαρώματος μπορεί να τυποποιήσει την τοποθέτηση.

Δέντρο αποφάσεων: σταθεροποιητής + μέθοδος απλικέ ανάλογα με το ύφασμα

Χρησιμοποιήστε αυτή τη λογική για να μειώσετε ζάρες:

1) Είναι το βασικό ρούχο ελαστικό (T-shirt, φούτερ, πλεκτά);

• ΝΑΙ: χρειάζεστε cut-away σταθεροποιητή. Το tear-away συχνά παραμορφώνει.
• ΟΧΙ: πάμε στο 2.

2) Είναι λεπτό/ευαίσθητο (π.χ. λεπτό βαμβάκι);

• ΝΑΙ: βοηθά ένας θερμοκολλητικός σταθεροποιητής στο πίσω μέρος + επιπλέον σταθεροποιητής από κάτω.
• ΟΧΙ: πάμε στο 3.

3) Παλεύετε με σημάδι τελάρου ή δυσκολία σε χοντρές στρώσεις;

• ΝΑΙ: εδώ φαίνεται το όριο των κλασικών τελάρων. Σκεφτείτε μαγνητικά τελάρα κεντήματος για μηχανές κεντήματος ως αναβάθμιση.
• ΟΧΙ: τα κλασικά τελάρα επαρκούν.

Checklist προετοιμασίας (τέλος ενότητας)

• Εικονίδια: Υπάρχουν Graphics και Convert στο Hatch (GEM ενεργό).
• Vector: Το κομμάτι υφάσματος είναι ένα καθαρό, κλειστό σχήμα.
• Μέθοδος: Απόφαση για Trim-in-place ή Pre-cut.
• Αναλώσιμα: Καινούρια βελόνα, ψαλίδι απλικέ διαθέσιμο.
• Κλωστές: Προγραμματισμός στάσεων (αλλαγές χρώματος) για τοποθέτηση/κόψιμο.

Ρύθμιση

Μετατρέπουμε το ψηφιακό αρχείο σε οδηγία μηχανής.

Ρεαλιστικές προσδοκίες μεγέθους πριν το export

Το μέγεθος σχεδίου στο βίντεο είναι περίπου 172,7 mm x 168,542 mm.

Κρίσιμος έλεγχος: Αυτό συνήθως δεν χωράει σε 5x7 (130x180 mm). Θα χρειαστείτε τελάρο με μεγαλύτερο πεδίο ραφής. Αν το μικρύνετε υπερβολικά για να χωρέσει, χαλάει η πυκνότητα και το αποτέλεσμα γίνεται «σκληρό».

Σημεία ελέγχου μέσα στο Hatch (πριν ράψετε)

• Έλεγχος ταυτότητας: Το αντικείμενο πρέπει να αναγνωρίζεται ως Appliqué στις ιδιότητες.
• Έλεγχος παραμέτρων: Tack-down = Blanket με 2,50 mm μήκος και 3,00 mm απόσταση (εκτός αν έχετε λόγο να αλλάξετε).
• Έλεγχος σειράς: Stitch Player: Placement -> Tack -> Cover -> Details.

Σενάριο χρήστη: Σε μονοβελόνα, μεγάλο απλικέ σημαίνει περισσότερη πιθανότητα λάθους αν «γλιστρήσει» το ύφασμα. Πολλοί αναζητούν μαγνητικό τελάρο κεντήματος για να κρατούν χοντρές στρώσεις σταθερά χωρίς υπερβολικό σφίξιμο.

Checklist ρύθμισης (τέλος ενότητας)

• Πεδίο ραφής: Το σχέδιο χωράει στο πραγματικό πεδίο κεντήματος.
• Διαδρομή ραφής: Stitch Player σε γρήγορη προεπισκόπηση για να δείτε αν υπάρχουν jump stitches πάνω στο απλικέ.
• Αποθήκευση: Πρώτα .EMB (εργασίας), μετά export στη μορφή της μηχανής.
• Μασούρια: Επαρκής κάτω κλωστή (μασούρι) πριν ξεκινήσετε.

Εκτέλεση

Περνάμε στο πραγματικό ράψιμο.

Σειρά ραφής (όπως την είδατε στο Stitch Player)

1. Placement line (Run stitch):
   • Ενέργεια: Ράβει ένα απλό περίγραμμα.

• Κίνηση χειριστή: Τοποθετήστε το ύφασμα απλικέ ώστε να καλύπτει πλήρως τη γραμμή.

1. Tack-down (Blanket):
   • Ενέργεια: Στερεώνει το ύφασμα.

• Κίνηση χειριστή: Κόψτε το περίσσευμα κοντά στη ραφή με ψαλίδι απλικέ, χωρίς να κόψετε κλωστή.

1. Cover stitch (Satin):
   • Ενέργεια: Καλύπτει την άκρη.

1. Λεπτομέρειες Redwork:
   • Ενέργεια: Ράβονται τελευταίες.

Συμβουλή παραγωγής: μειώστε χρόνο χειρισμών

Αν κάνετε παραγωγή, το bottleneck είναι το τελάρωμα.

Στρατηγική κλιμάκωσης:

• Επίπεδο 1: καλύτερο ψαλίδι + προσωρινή κόλλα.
• Επίπεδο 2: σταθμός τελαρώματος hoop master για τυποποιημένη τοποθέτηση.
• Επίπεδο 3: Πολύβελονη κεντητική μηχανή για λιγότερες αλλαγές κλωστής.
• Επίπεδο 4: Μαγνητικά τελάρα για ταχύτερο φόρτωμα/ξεφόρτωμα.

Checklist εκτέλεσης (τέλος ενότητας)

• Τοποθέτηση: Το ύφασμα καλύπτει πλήρως το placement.
• Κόψιμο: Κομμένο κοντά στη ραφή χωρίς κομμένες κλωστές.
• Τάση: Δεν φαίνεται κάτω κλωστή (μασούρι) στην επιφάνεια.
• Φινίρισμα: Καθαρισμός jump stitches για επαγγελματική εικόνα.

Έλεγχοι ποιότητας

Οπτικοί στόχοι

• Έλεγχος σατέν: Ομοιόμορφες, παράλληλες βελονιές χωρίς κενά.
• Έλεγχος άκρης: Αν φαίνονται «τριχάκια» υφάσματος, θέλει καλύτερο κόψιμο ή διαφορετικό πλάτος κάλυψης.
• Ευθυγράμμιση: Οι γραμμές Redwork πρέπει να πέφτουν εκεί που σχεδιάστηκαν.

Αίσθηση/χειρισμός (συχνά παραβλέπεται)

• Πτώση (drape): Να μην νιώθετε «χαρτόνι» στο στήθος—αλλιώς ο σταθεροποιητής/πυκνότητα είναι υπερβολικά.
• Άνεση: Το πίσω μέρος να είναι σχετικά ομαλό.

Αντιμετώπιση προβλημάτων

Όταν κάτι πάει στραβά, δουλέψτε με λογική—όχι με μαντεψιές.

Πίνακας διάγνωσης

Σημείωση για εκδόσεις CorelDRAW

Το Hatch και το CorelDRAW είναι ξεχωριστά. Αναβάθμιση του CorelDRAW μπορεί να «σπάσει» προσωρινά τη σύνδεση μέχρι να βγει ενημέρωση. Αν αντιμετωπίζετε θέμα σύνδεσης, η σωστή κίνηση είναι έλεγχος συμβατότητας/ενημερώσεων και, αν χρειάζεται, επικοινωνία με υποστήριξη.

Αποτέλεσμα

Ακολουθώντας αυτή τη ροή, μετατρέπετε μια φαινομενικά απλή εργασία (εισαγωγή εικόνας) σε ελεγχόμενη διαδικασία παραγωγής:

1. Χρησιμοποιήσατε το Hatch CorelDRAW GEM για ενιαία ροή από vector σε ράμματα.
2. Κάνατε tagging στο σωστό σχήμα ώστε να παραχθεί Placement/Tack/Cover.
3. Βελτιώσατε το τελείωμα με Blanket και Redwork.
4. Επιβεβαιώσατε τη σειρά στο Stitch Player.

Το τελικό αρχείο πρέπει να ράβει προβλέψιμα: Placement -> Tack -> Cover -> Details.

Αν περάσετε από «δοκιμές» σε «παραγωγή», θυμηθείτε: το ψηφιακό αρχείο αποδίδει όσο καλά αποδίδει και το φυσικό σας setup—σταθεροποιητής, βελόνα, και (όπου χρειάζεται) εργαλεία που τυποποιούν το τελάρωμα.