Van Inkscape naar Hatch naar steekproef: bouw een strakke vector, auto-digitaliseer en borduur een “LOVE”-ballonontwerp

Waarom vectorafbeeldingen gebruiken voor machinaal borduren?

Als je ooit een willekeurige JPEG van internet hebt geprobeerd te auto-digitaliseren, herken je waarschijnlijk het principe “garbage in, garbage out”: rafelige randen, vormen die in elkaar overlopen en een steekbestand dat nauwelijks nog te corrigeren is. De ontbrekende schakel is niet “betere software”, maar strak, structureel artwork.

Zie vector tekenen niet als “kunst”, maar als technische bouwtekeningen voor je draad.

Deze workflow is een bewezen brug voor wie (nog) niet alles handmatig digitaliseert:

1. Ontwerpen van een borduurvriendelijke vector in Inkscape (schone nodes, bewuste lijndikte).
2. Exporteren als contrastrijke PNG (Hatch leest contrast beter dan subtiele tintverschillen).
3. Auto-digitaliseren in Hatch (steeklogica toekennen).
4. Borduren op een Brother PE770 (de fysieke variabelen beheersen).

Waarom niet alles direct in Hatch bouwen? Hatch is sterk, maar Inkscape geeft je vaak meer controle over Bezier-curves en node-bewerking. Als je al in de ontwerpfase rekening houdt met het eindresultaat (borduurwerk), bespaar je later veel opruimwerk in de digitaliseerfase.

Stap 1: je ontwerp tekenen in Inkscape

1) Teken de eerste hartballon met Bezier-curves

Open Inkscape. Laat het “kwast-denken” los; je plaatst ankerpunten.

Actie: Kies het gereedschap “Bezier-curves en rechte lijnen tekenen” (Shift+F6).

1. Klik één keer om scherpe hoekpunten te zetten (onderpunt van het hart).
2. Klik-en-sleep om curve-handles te maken (de bovenste bogen).
3. Sluit de vorm door op je startnode te klikken. Je ziet de lijn van rood (actief tekenen) naar zwart (pad klaar) gaan.

Verfijnen: Schakel naar Paden bewerken met knooppunten (F2).

• Gevoelscheck: Sleep een node. Het moet “elastisch” aanvoelen. Knikken de lijnen als een omgebogen draad, houd Ctrl ingedrukt en klik op de node om de node/curve te “verzachten”.
• Visuele check: Zorg dat de inkeping bovenin het hart duidelijk is, maar dat de lobben vloeiend blijven. Te scherpe hoeken in borduren zorgen voor meerdere naaldinslagen op vrijwel dezelfde plek, wat stof kan verzwakken. Houd bochten dus vriendelijk.

2) Voeg de eerste letter toe en formatteer die

Kies het Tekstgereedschap (T), klik op het canvas en typ “L”.

Actie: Open Tekst en lettertype (Shift+Ctrl+T).

• Kies een Sans-serif of Bold lettertype. Dunne schreefjes (de “voetjes”) verdwijnen vaak of klonteren in borduurwerk.
• Zet de grootte rond 72 pt.
• Klik op Toepassen.

Checkpoint: De letterstreken moeten visueel minimaal “stevig” ogen. Als het lettertype op het scherm al iel lijkt, wordt het op een handdoek al snel “weggezogen” in de pool.

3) Begrijp vulling vs. lijn (en waarom dat telt voor digitaliseren)

Borduursoftware “ziet” vooral contrast.

• Vulling (fill): het binnenvlak (wordt vaak Tatami- of Satijnvulling).
• Lijn (stroke): de rand/omtrek (wordt vaak een run-omlijning of satijnrand).

Actie: Open Vulling en lijn (Shift+Ctrl+F). Zet de lijn voor het hart UIT als je een massieve vorm wilt die de auto-digitizer makkelijk herkent, of zet hem AAN met een contrasterende kleur als je bewust een rand wilt.

Praktijkinzicht: Auto-digitizers leunen op duidelijke kleurgrenzen. Is je vulling rood en je lijn donkerrood, dan kan Hatch ze als één vlak interpreteren. Werk in de ontwerpfase met harde contrasten (bijv. rode vulling, zwarte lijn) en wijs later in Hatch de echte garenkleuren toe.

4) Dupliceren om L-O-V-E op te bouwen

Selecteer het hart en de letter. Rechtsklik → Dupliceren (of Ctrl+D). Schuif de kopie opzij. Herhaal tot je L-O-V-E hebt.

Actie: Groepeer elk hart/letter-paar (Ctrl+G). Zo voorkom je dat je per ongeluk de letter uit het hart schuift tijdens het rangschikken.

5) Objectdiepte (laagvolgorde) sturen

Borduren is letterlijk laag-op-laag. Objecten onderaan worden eerder geborduurd; bovenaan later.

Actie: Gebruik Page Up / Page Down om ballonnen te stapelen.

• Visuele check: Controleer overlap. De ballon die “voor” ligt, moet de ballon “achter” optisch afdekken. Dat helpt Hatch om overlap logisch te interpreteren en voorkomt openingen.

6) Teken ballonlinten en maak ze digitaliseerbaar

Dit is een klassieker: een 1-pixel lijntje op je scherm vertaalt niet automatisch naar bruikbaar borduurwerk.

Actie:

1. Teken de linten met de Bezier-tool.
2. Open Vulling en lijn → Lijnstijl.
3. Zet de breedte op 4.000 px.

Waarom 4px? Een 1px “haarlijn” wordt door digitaliseerfuncties vaak genegeerd of omgezet naar een enkelvoudige runsteek die op badstof wegvalt. Met 4px is de lijn dik genoeg om als “kolom” herkend te worden, waardoor Hatch eerder een stevigere lijnopbouw kan genereren.

Gevoelscheck: De linten moeten op het scherm bewust wat “dik” ogen. Als ze elegant en flinterdun lijken, zijn ze op een handdoek meestal te dun.

Stap 2: je bestand voorbereiden voor export

1) Sla een bewerkbare master op (SVG)

Actie: Bestand → Opslaan als → Inkscape SVG. Sla dit niet over. Zodra je naar een steekbestand (PES/DST) gaat, verlies je veel gemak in het aanpassen van curves en tekst. De SVG is je “bronbestand”.

2) Zet een egale achtergrond vóór je PNG exporteert

Inkscape werkt standaard met een transparant raster. Sommige auto-digitizers lezen “transparant” als “zwart”, waardoor je ineens een ongewenst blok rondom je ontwerp krijgt.

Actie:

1. Bestand → Documenteigenschappen (Shift+Ctrl+D).
2. Zet Achtergrondkleur op wit met volledige dekking (Opacity/Alpha 255).
3. Bestand → PNG-afbeelding exporteren.
4. Kies Pagina om het hele canvas te exporteren.

Stap 3: auto-digitaliseren in Hatch

1) Importeren en fysiek op maat zetten

Sleep je PNG in Hatch.

Gouden regel voor maatvoering: schaal bij voorkeur het artwork naar je ringmaat, en vermijd het later grootschalig schalen van steken.

• Actie: schaal het ontwerp naar ongeveer 4–5 inch breed binnen een 5x7 ring, zodat je marge houdt.

2) Auto-digitaliseren en kleuren reduceren

Selecteer de afbeelding → Auto-Digitize Embroidery.

Keuzes:

• Aantal kleuren: reduceer naar 5 of 6 vlakke kleuren. Dat helpt om rand-pixels/anti-aliasing minder invloed te geven.
• Achtergrond: kies “Omit” voor de witte achtergrondkleur.

3) Steektypes toewijzen (de “engineering”-fase)

Hier ga je van “plaatje” naar “borduurbaar”.

Actie: selecteer de hartvullingen en zet het steektype op Tatami.

Waarom Tatami op een handdoek?

• Satijnsteken hebben langere “zwevende” draden. Op badstof (lusjes) kunnen lusjes door satijn heen prikken, waardoor het oppervlak rommelig oogt.
• Tatami werkt meer als een mat: het drukt de pool omlaag en geeft een stabieler vlak.

Stap 4: de steekproef op de PE770

Hier komt de praktijk: handdoeken staan bekend om ringafdrukken en stabilisatieproblemen.

Voorbereiding: verbruiksmaterialen en de “missing ingredient”

De video laat het borduren zelf zien, maar op badstof is er één hulpmiddel dat vaak het verschil maakt: wateroplosbare topping (film bovenop).

• Onderlaag (borduurvlies): in de video wordt stabilizer genoemd/gesuggereerd; kies in de praktijk een passend vlies bij je doel.
• Topping: leg een dunne wateroplosbare film bovenop de handdoek om te voorkomen dat steken in de pool wegzakken.

Beslisboom: handdoek + vlies + inspannen

Gebruik deze logica om materiaalverlies te voorkomen.

1. Is de handdoek dik/pluizig?

• Ja: standaard kunststof ringen kunnen lastig sluiten of duidelijke ringafdrukken geven.
• Oplossing: “floaten” (alleen vlies inspannen en de handdoek erop fixeren) of je tooling aanpassen.

2. Doe je productie (5+ handdoeken)?

• Signaal: veel tijd kwijt aan opnieuw inspannen, of fysieke belasting door het dichtdrukken van ringen.
• Upgrade: dit is precies het scenario waar magnetische borduurringen voor brother pe770 relevant worden.

Waarom magnetisch? In plaats van een binnenring in dikke badstof te forceren, klemmen magnetische ringen van boven en onder.

• Voordeel 1: minder kans op ringafdrukken.
• Voordeel 2: minder “trek- en duwwerk” bij dik materiaal.
• Voordeel 3: sneller her-inspannen.

Setup: fysieke controle vóór je start

1. Rijg de machine in.
2. Gevoelscheck (trektest): trek een paar centimeter bovendraad door de naald. Dit moet soepel gaan met lichte weerstand. Voelt het extreem los: check de draadweg. Knapt het snel: spanning te hoog of draad/naald niet passend.
3. Inspannen: bij een standaard ring: schroef bijna los, plaats de binnenring, span pas definitief aan nadat de lagen goed liggen. Trek niet hard aan de stof na het inspannen (dat geeft later rimpels/puckering).

Tijdens het borduren: “luisteren” naar de steek

Start de machine.

• Snelheid: op dik materiaal is rustiger vaak beter; te hoog kan draadbreuk en frictie geven.
• Geluid-check:
  • regelmatig en stabiel: meestal goed.
  • scherp tikken/klakken: mogelijk naaldprobleem of contact met plaat/voet.
  • schurend/ratelend: stop en controleer op onderdraadnesten.

Als je werkt met inspanstation voor borduurmachine of hulpmiddelen, zorg dat de handdoek vrij kan hangen en niet aan de arm trekt tijdens het borduren.

Voorbereidingschecklist

• Inkscape-bestand opgeslagen als SVG (bewerkbare master).
• Linten op minimaal 4px gezet; letters duidelijk en niet te dun.
• Wateroplosbare topping klaar voor badstof.
• Borduurvlies gekozen passend bij het project.

Setup-checklist

• Ontwerp past ruim binnen de 5x7 ring.
• Spoelgebied schoon (pluis verwijderen).
• Ringcheck: bij magnetische borduurring 5x7 voor brother: controleer of de ring volledig klemt; bij kunststof: schroef stevig maar niet dol.
• Topping bovenop geplaatst.

Borduur-checklist

• Eerste steken: controleer of de onderdraad netjes oppakt.
• Tatami-vulling: let op open plekken/wegzakken; voeg topping toe als de pool doorkomt.
• Geen “stuiteren”: de ring moet stabiel lopen; stuiteren wijst op te dik pakket of verkeerde hoogte/druk.

Troubleshooting (symptoom → oorzaak → fix)

Resultaat & volgende stappen

Aan het einde van deze workflow heb je een borduurbare set “LOVE”-ballonnen: strakke vormen, duidelijke kleurzones voor auto-digitize en een steekproef die op badstof beter standhoudt dankzij Tatami.

De groei in de praktijk:

1. Fase 1: je worstelt met nodes in Inkscape en met het inspannen van badstof.
2. Fase 2: je beheerst de “4px-regel” en ontdekt topping.
3. Fase 3: je krijgt herhaalwerk. Dan wordt inspannen de bottleneck. Als je tientallen handdoeken moet doen, is dat het moment waarop tools zoals magnetische borduurringen niet alleen comfort zijn, maar pure doorlooptijdwinst.

Machinaal borduren is 50% digitaal ontwerp en 50% fysieke procescontrole. Als je beide beheerst, kun je op (bijna) alles betrouwbaar produceren.