Bernina B790 PRO: prowadnica laserowa + pozycjonowanie na ekranie — jak szyć dokładnie tam, gdzie planujesz (bez marnowania materiału)

Jeśli kiedykolwiek prułaś/prułeś „idealną” linię tylko dlatego, że wylądowała 2 mm obok, to znasz ten bardzo konkretny rodzaj bólu, który idzie w parze z precyzyjnym szyciem i haftem. Na Bernina University sala aż „buczała” z ekscytacji, gdy Bernina B790 Pro została pokazana z czerwonym punktem lasera śledzącym tor ściegu na żywo. Wyglądało to jak przyszłość.

Tyle że z perspektywy produkcji jest jedna zasada: technologia jest tak dobra, jak ręce i proces, które ją prowadzą. Laser to świetna mapa, ale kierowcą nadal jesteś Ty.

Ten poradnik odtwarza demonstrację z filmu (włączanie/wyłączanie lasera, spowolnienie prędkości dla lepszej widoczności, wybór i ustawienie motywu na ekranie), a do tego dokłada „warsztatowe” nawyki, których instrukcje zwykle nie dopowiadają. Skupimy się na tym, jak przygotować materiał, żeby laser „mówił prawdę”, jak zatrzymać uciekanie wzoru oraz kiedy usprawnienie tamborkowania realnie oszczędza czas, materiał i nerwy.

Najpierw oddech: co prowadnica laserowa Bernina B790 Pro realnie potrafi (a czego nie naprawi)

Czerwony punkt lasera w Bernina B790 Pro to narzędzie zwiększające pewność pozycjonowania, a nie magiczna różdżka. W demonstracji prowadząca pokazuje punkt tuż przed igłą i to, że porusza się on synchronicznie podczas szycia — w praktyce dostajesz podgląd „gdzie igła za chwilę wejdzie w materiał”.

Trzeźwe oczekiwania z perspektywy pracy na zleceniach:

• Pomaga prowadzić linię: daje czytelny punkt odniesienia i zmniejsza zmęczenie wzroku.
• Nie oszuka fizyki: nie zatrzyma przesuwania się materiału, jeśli trzymanie w ramie jest zbyt luźne.
• Nie naprawi digitalizacji: nie skompensuje wzoru zbyt gęstego do danej tkaniny (marszczenie nadal się pojawi).

W komentarzach pod oryginalnym filmem pojawiła się uwaga, że laser nie „idzie w poprzek” do zadań patchworkowych typu HST (Half Square Triangles). To zrozumiała frustracja — wiele osób chciałoby krzyża/celownika. W B790 Pro laser jest jednak zoptymalizowany pod przewidywanie toru ściegu i ułatwienie trafienia motywem dokładnie tam, gdzie planujesz — czyli w punkt, który dla hafciarzy jest kluczowy.

„Ukryte” przygotowanie zanim dotkniesz ekranu: materiał, nić i nastawienie na pozycjonowanie

Na filmie laser pokazano na czystej białej próbce bawełny, pod stopką 20C, przy spowolnionej prędkości. To warunki kontrolowane. W pracowni/na produkcji dochodzą zmienne, które powodują „dryf” pozycjonowania.

Co robią doświadczeni operatorzy przed pierwszym ściegiem

Celem jest, żeby materiał nie „walczył” z maszyną.

1. Wyrównaj bazę: zaprasuj materiał. Nawet drobne zagniecenia potrafią zmienić podawanie i wtedy laser przestaje odpowiadać temu, co dzieje się na tkaninie.
2. Zredukuj tarcie i ciągnięcie: jeśli materiał zahacza o blat/ramię stołu lub zwisa, punkt startu potrafi „pełznąć”. Zadbaj, by całość leżała płasko i była podparta.
3. Ustabilizuj pod „ciągnięcie” ściegu: motywy quiltingowe i haftowe ściągają tkaninę do środka. Bez wsparcia stabilizatorem laser może wskazywać X, a igła wyląduje w Y, bo materiał się przesunął.

Kontrola tamborkowania (haft)

Jeśli haftujesz (z założonym modułem), sposób mocowania w ramie jest fundamentem dokładności. Jeżeli po zamocowaniu możesz nacisnąć tkaninę i czujesz „gąbkę”/luz, laser Cię nie uratuje. Przy lekkim opukaniu materiał powinien zachowywać się jak napięty bęben.

To miejsce, w którym wiele osób się wykłada: standardowe ramy potrafią zostawiać odciski ramy na delikatnych tkaninach albo słabo trzymają grube elementy. Gdy ciągle walczysz z odciskami albo nierównym napięciem, wiele pracowni przechodzi na Tamborki magnetyczne do hafciarek bernina. Zamiast docisku „na tarcie” dostajesz pionowy docisk magnetyczny, co zwykle ogranicza zniekształcenia i pozwala bardziej ufać pozycjonowaniu.

Checklista przygotowania (raz na projekt)

• Igła: czy jest świeża? Tępa igła potrafi „pchać” materiał przed przebiciem i rozjeżdżać start. W oryginalnym szkicu podano 75/11 lub 90/14 zależnie od gramatury — trzymaj się doboru pod materiał.
• Stopka: upewnij się, że stopka 20C (lub właściwa stopka do haftu) jest poprawnie wpięta.
• Test na właściwej próbce: testuj na materiale możliwie zbliżonym do docelowego (nie na przypadkowej bawełnie, jeśli finalnie szyjesz na welurze).
• Strategia prędkości: na start zaplanuj wolniej, żeby potwierdzić wyrównanie (w filmie prędkość została celowo spowolniona).

Włącz laser, zwolnij i obserwuj punkt jak sokół (odtworzenie demo Bernina B790 Pro)

W demonstracji prowadząca robi trzy kluczowe rzeczy:

1. Zdejmuje ręce, żeby wyraźnie pokazać punkt lasera.
2. Przełącza laser OFF/ON, żeby potwierdzić widoczność.
3. Spowalnia maszynę.

To trzeci punkt jest krytyczny: prędkość zabija dokładność, gdy uczysz się nowego systemu.

Krok po kroku: demonstracja prowadnicy laserowej (bezpiecznie)

1. Ustawienie: połóż materiał pod stopką. Opuść stopkę.
2. Aktywacja: włącz prowadnicę laserową z poziomu ekranu.
3. Weryfikacja: przełącz OFF/ON i sprawdź, czy czerwony punkt jest wyraźny. Jeśli wygląda na „zamglony”, winne bywa mocne oświetlenie (jasne LED-y potrafią go „wypłukać”).
4. Spowolnienie: zjedź suwakiem prędkości do ok. 30–40%.
5. Szycie: rozpocznij i patrz przede wszystkim na punkt, nie na samą igłę.

Szybka kontrola zmysłami (co widzieć i „czuć”)

• Wzrok: punkt powinien być czytelny na materiale przed igłą.
• Dźwięk: praca powinna być równa; szarpanie/zwalnianie może oznaczać, że materiał gdzieś ciągnie.
• Efekt: punkt działa jak „podgląd przyszłości”. Jeśli zaczyna uciekać z Twojej linii prowadzącej — zatrzymaj się od razu. Nie licz, że „samo wróci”.

Pozycjonowanie wzoru na ekranie w Bernina B790 Pro: najszybszy sposób, żeby przestać zgadywać

Po demonstracji lasera prowadząca przechodzi do ekranu. Wybrany wzór piór/bloku pokazuje wymiary 203 × 203 mm oraz szacowany czas 2 minuty.

Początkujący ignorują te liczby. Doświadczeni używają ich do planowania i ograniczania strat.

• Rozmiar 203 mm: od razu widzisz, czy nie jedziesz „na styk” z granicą ramy. Jeśli Twoja rama ma 260×200, ten wzór nie wejdzie bezpiecznie bez zmniejszenia.
• 2 minuty: to Twój „czas cyklu”. Przy 50 sztukach masz ~100 minut samego szycia + czas tamborkowania.

Krok po kroku: pozycjonowanie cyfrowe

1. Wczytaj: wejdź do folderów w pamięci i wybierz motyw.
2. Oceń: sprawdź wymiary (203 × 203 mm) i zadaj sobie pytanie: czy stabilizator pokrywa cały obszar pracy z zapasem?
3. Wyrównaj: przesuń wzór na ekranie (przeciągnij lub użyj pokręteł wielofunkcyjnych).
4. Potwierdź: sprawdź krawędzie. Bernina ma funkcję „Check”, która przejeżdża ramą do czterech narożników wzoru. Używaj jej.

Jeśli kiedykolwiek „na oko” ustawiłaś/ustawiłeś wzór i potem żałowałaś/żałowałeś, ten cyfrowy check jest Twoją siatką bezpieczeństwa. Pamiętaj jednak: dokładność na ekranie zakłada dokładność w ramie. Żeby materiał w ramie odpowiadał temu, co widzisz na siatce ekranu za każdym razem, standaryzacja pracy narzędziem typu Stacja do tamborkowania do haftu maszynowego ogranicza „ludzki rozjazd” (kąt i napięcie przy każdym kolejnym założeniu).

Dlaczego mimo „wow” wszystko potrafi uciec: fizyka tamborkowania, ściąganie tkaniny i dryf pozycjonowania

To lekcja fizyki, którą wiele tutoriali pomija.

Tkanina jest „płynna”. Podczas szycia/haftu dodajesz tysiące wkłuć, które ściągają materiał do środka (efekt push-pull). Nawet z laserem i idealnym ustawieniem na ekranie wzór może wylądować obok, jeśli baza się poruszy.

Skąd bierze się „dryf pozycjonowania”

• Nierówne napięcie w ramie: jeśli dokręcasz śrubę, gdy wewnętrzny pierścień jest przekoszony, jedna strona będzie luźniejsza. Wzór „pójdzie” w stronę luzu.
• Flagging (podbijanie materiału): przy zbyt luźnym mocowaniu materiał pracuje góra–dół z igłą, co sprzyja plątaniu nici i utracie pasowania.
• Zły stabilizator: np. odrywana flizelina na rozciągliwej dzianinie — materiał rozciągnie się razem ze ściegiem i koło zrobi się owalem.

Dlatego doświadczone pracownie traktują tamborkowanie jak system zacisku, a nie „trzymanie”. Jeśli męczysz się z grubymi szwami (dżins, torby) w standardowych ramach, Tamborek magnetyczny do Bernina zmienia zasady gry: zamiast wciskać pierścień w pierścień (tarcie), dociskasz z góry na dół. To zwykle ogranicza zniekształcenie włókien i pomaga utrzymać prosty układ nitki — ważne, gdy chcesz wykorzystać precyzję lasera.

Ustawienia, które wytrzymują realną pracę: proste drzewko decyzji (tkanina + stabilizator + sposób tamborkowania)

W filmie widać stabilną bawełnę — to „tryb łatwy”. W praktyce haftuje się na ręcznikach, dzianinach i śliskich mieszankach. Poniższa logika pomaga przetrwać.

Drzewko decyzji: matryca materiałów

Wskazówka z praktyki: jeśli denerwują Cię odciski ramy (ślady, których nie da się łatwo usunąć), profesjonaliści często szukają Tamborki magnetyczne do hafciarek bernina jako najprostszego sposobu na ograniczenie problemu.

Nawyki pracy, które oszczędzają materiał: rutyna „najpierw wolno” dla lasera i pozycjonowania

Prowadząca zwolniła maszynę dla kamery — Ty zwalniaj dla spokoju i kontroli.

Rytm „checklisty pilota”

1. Szybki przegląd: czy prowadzenie nici jest czyste? czy nić dolna wystarczy na zadanie (min. 1/3)?
2. Wolny start: ustaw ok. 500 SPM i start.
3. Zasada 10 ściegów: obserwuj pierwsze 10 wkłuć — czy laser prowadzi zgodnie z planem, czy naprężenie nici jest stabilne.
4. Słuchaj: równa praca jest dobra; wyraźne „kłapanie” to sygnał do zatrzymania.
5. Przyspiesz: gdy wszystko jest stabilne (po ~30 s), podnieś prędkość.

Przy powtarzalnych zleceniach (np. 20 logotypów) największą stratą czasu nie jest prędkość szycia, tylko krzywe, powtarzane tamborkowanie. Stanowisko pracy z magnetyczna stacja do tamborkowania działa jak przyrząd/„jig”: pomaga ładować kolejne sztuki w tym samym kącie i napięciu, zmniejszając zmęczenie operatora.

Checklista pracy (wersja „ratuj zlecenie”)

• Laser jest włączony i widoczny na materiale.
• Uruchomiono funkcję „Trace/Check”, żeby igła nie trafiła w ramę.
• Stabilizator dobrany do materiału (bawełna: odrywana może być OK; dzianina: wycinana jest bazą).
• Okolica bębenka oczyszczona z kłaczków (szczoteczka; nie używaj sprężonego powietrza).

„Dlaczego laser nie robi X?” — jak zamienić frustrację z komentarzy w praktyczne obejście

Jeden z widzów narzekał, że laser nie „idzie w poprzek” do szycia elementów patchworku. To klasyczne niedopasowanie narzędzia do zadania.

Sposób myślenia (obejście):

• Jeśli potrzebujesz celownika/krzyża, użyj fizycznej prowadnicy albo tymczasowej taśmy/oznaczeń na blacie.
• Jeśli potrzebujesz przewidywania wkłucia igły, zaufaj laserowi B790 Pro.

Nie zmuszaj narzędzia, żeby było czymś innym. Wykorzystaj laser do tego, w czym jest najlepszy: przewidywania punktu wkłucia na złożonych ścieżkach ściegu.

Pakiet Bernette Special Edition Yaya Han: co jest istotne dla osób haftujących

W filmie pojawia się Yaya Han i rozmowa o specjalnej edycji Bernette. W pakiecie są: Creator Software, zestaw stopek oraz 68 ekskluzywnych wzorów.

Przekład „marketingu” na praktykę:

1. Creator Software: największa wartość użytkowa — obniża próg wejścia w pracę z projektami.
2. 68 wzorów: dobre do ćwiczeń, ale większość pracowni i tak opiera się na własnych realizacjach.
3. „Klasa maszyny”: pamiętaj, że maszyny jednoigłowe wymagają zmiany nici przy każdym kolorze.

Jeśli myślisz o tym pakiecie, bo chcesz „robić więcej”, zadaj sobie pytanie: wąskim gardłem jest projekt, czy produkcja? Jeśli tracisz godziny na tamborkowanie i zmiany nici, ścieżka rozwoju to często lepsze Akcesoria do tamborkowania do hafciarki albo maszyna z większą liczbą igieł.

Ścieżka rozwoju po „efekcie wow”: od hobby do powtarzalnych wyników

Matowa czerń nowej maszyny wygląda świetnie — estetyka narzędzi ma znaczenie. Ale wynik daje system, nie lakier.

Poziom 1: pewny hobbysta

Robisz pojedyncze sztuki.

• Zalecenie: używaj lasera, startuj wolno, dobieraj stabilizator.
• Cel: przyjemność i precyzja.

Poziom 2: pół-pro (małe serie)

Robisz serie 10–50 sztuk. Czujesz zmęczenie przy tamborkowaniu. Nienawidzisz odcisków ramy.

• Zalecenie: usprawnij stanowisko i przejdź na Tamborek magnetyczny jako system zacisku.
• Cel: szybkość i powtarzalność.

Poziom 3: produkcja

Zlecenia rosną, a zmiany kolorów zabierają czas.

• Zalecenie: rozważ wzrost przepustowości — np. SEWTECH Multi-Needle Machines, które szyją wiele kolorów bez ciągłych przerw.
• Cel: zysk i skalowanie.

Szybkie rozwiązywanie problemów: gdy laser i pozycjonowanie nadal „nie wyglądają dobrze”

Film nie pokazuje awarii — w praktyce one się zdarzają. Oto ściąga.

Tabela diagnostyczna

Wniosek: laser daje pewność, a system daje wynik

Na Bernina University pokazano dwie mocne rzeczy: laser śledzący tor ściegu oraz pozycjonowanie na ekranie, które ogranicza zgadywanie.

Pamiętaj jednak: maszyna wkłuwa tam, gdzie pozwala jej baza. Gdy połączysz te funkcje z dyscypliną przygotowania — płaski materiał, właściwy stabilizator i sztywne tamborkowanie — przestaniesz marnować materiał i zaczniesz realnie cieszyć się procesem. Niezależnie od tego, czy zostajesz przy standardowych ramach, czy przechodzisz na ramy magnetyczne dla szybkości, cel jest ten sam: pewne, powtarzalne, czyste ściegi.

FAQ

• Q: Jak włączyć prowadnicę laserową w Bernina B790 Pro i zwolnić prędkość szycia, żeby czerwony punkt był naprawdę użyteczny?
  A: Włącz laser na ekranie dotykowym, a następnie zmniejsz prędkość do ok. 30–40%, żeby punkt był czytelny i dało się prowadzić linię precyzyjnie.
  • Aktywacja: włącz prowadnicę laserową na ekranie Bernina B790 Pro, potem przełącz OFF/ON, aby potwierdzić widoczność.
  • Spowolnienie: przed startem zjedź z prędkością do 30–40% (szczególnie na pierwszą minutę).

• Kontrola sukcesu: czerwony punkt jest ostry na materiale przed igłą i łatwo go śledzić przy równym, wolniejszym tempie.
• Jeśli nadal nie działa: przetestuj na jaśniejszej próbce i dodatkowo przygaś światło, aby wykluczyć wpływ oświetlenia.

• Q: Co oznacza „napięte jak bęben” tamborkowanie w hafcie na Berninie i jak rozpoznać, że to napięcie powoduje dryf pozycjonowania mimo ustawienia wzoru na ekranie Bernina B790 Pro?
  A: „Napięte jak bęben” oznacza, że materiał w ramie jest twardy i stabilny (nie „gąbczasty”), więc nie ma jak pełznąć podczas szycia.
  • Test stuknięcia: lekko opukaj materiał w ramie — powinien być sprężysty i wyraźnie napięty, a nie miękki.
  • Test nacisku: delikatnie dociśnij powierzchnię — jeśli się przesuwa lub odbija, przełóż materiał w ramie.
  • Ponowne mocowanie: dopilnuj równego napięcia (nie dokręcaj, gdy wewnętrzny pierścień jest przekoszony).
  • Kontrola sukcesu: materiał leży płasko, ma minimalne podbijanie, a motyw nie „ucieka” w jedną stronę.
  • Jeśli nadal nie działa: zastosuj mocniejsze trzymanie (często pomaga docisk magnetyczny) i ponownie sprawdź dobór stabilizatora.
• Q: Jakiego stabilizatora użyć do rozciągliwej dzianiny w hafcie, żeby uniknąć marszczenia i zniekształceń?
  A: Do dzianin jako baza sprawdza się termoprzylepna siatka wycinana (poly-mesh cut-away), bo ogranicza rozciąganie materiału razem ze ściegiem.
  • Wybór: do T-shirtów/jersey wybierz poly-mesh cut-away zamiast odrywanego.
  • Tamborkowanie: układaj dzianinę na płasko — nie naciągaj jej w ramie.
  • Wsparcie: testuj na próbce możliwie identycznej jak docelowe ubranie.
  • Kontrola sukcesu: po hafcie obszar jest płaski, a koła nie zmieniają się w owale.
  • Jeśli nadal nie działa: rozważ pewniejsze trzymanie (docisk magnetyczny często ogranicza zniekształcenia) i oceń gęstość projektu pod dzianinę.
• Q: Jak zapobiegać odciskom ramy na ręcznikach, welurze lub delikatnych tkaninach przy użyciu ram hafciarskich?
  A: Dobierz stabilizację do materiału i sposób mocowania, który mniej zgniata powierzchnię — odciski ramy to zwykle problem docisku, nie pozycjonowania.
  • Wysoki włos: wycinany stabilizator z tyłu + folia rozpuszczalna w wodzie z przodu, żeby ścieg nie „utonął”.
  • Delikatne/śliskie: no-show mesh lub delikatny wycinany i unikaj nadmiernego docisku, który miażdży włókna.
  • Ograniczenie śladów: jeśli standardowe ramy regularnie zostawiają odciski, rozważ docisk magnetyczny, który często zmniejsza deformację powierzchni.
  • Kontrola sukcesu: po wyjęciu z ramy włos nie jest trwale zgnieciony, a ślady są wyraźnie mniejsze niż przy standardowej ramie.
  • Jeśli nadal nie działa: sprawdź siłę docisku i testuj na próbce — niektóre tkaniny są wyjątkowo podatne na odgniecenia.
• Q: Dlaczego wzór haftu w Bernina B790 Pro nadal ląduje ok. 2 mm obok, mimo że prowadnica laserowa wygląda na wyrównaną?
  A: Taki błąd to najczęściej pełzanie/ciągnięcie materiału albo nierówne napięcie w ramie — podeprzyj materiał i „zablokuj” bazę, żeby nie mogła się przesunąć.
  • Podparcie: nie pozwól, by materiał zwisał poza polem roboczym; opór i ciężar powodują przesunięcie startu.
  • Napięcie: przełóż materiał w ramie na twarde, równe napięcie (bez „gąbki”).
  • Wolny start: pierwszą minutę prowadź wolniej, żeby od razu wychwycić dryf.
  • Kontrola sukcesu: laser trzyma tor, a pierwsze ściegi lądują powtarzalnie w oczekiwanym miejscu.
  • Jeśli nadal nie działa: przejdź na mocniejsze trzymanie (docisk magnetyczny często ogranicza pełzanie) i potwierdź, że stabilizator jest wystarczająco mocny.
• Q: Jaki jest najbezpieczniejszy sposób obserwowania prowadnicy laserowej Bernina B790 Pro, żeby nie ryzykować urazu igłą podczas szycia?
  A: Trzymaj dłonie poza „strefą zakazu” przy igle, bo obserwowanie lasera naturalnie przenosi uwagę bardzo blisko obszaru wkłucia.
  • Ułożenie rąk: prowadź materiał z boków, nie przy samej stopce.
  • Zwolnij: ucząc się, pracuj wolniej, żeby korekty robić zanim dłonie „pójdą do przodu”.
  • Zatrzymuj wcześnie: jeśli punkt ucieka z linii, zatrzymaj maszynę zamiast „ratować” w locie.
  • Kontrola sukcesu: dłonie konsekwentnie są daleko od igły, a materiał podaje się płynnie.
  • Jeśli nadal jest trudno: częściej korzystaj z kontroli pozycjonowania na ekranie i funkcji sprawdzania narożników, a mniej polegaj na prowadzeniu blisko igły.
• Q: Jakie zasady bezpieczeństwa obowiązują przy używaniu mocnych ram magnetycznych w pracy haftowej w stylu Bernina?
  A: Traktuj ramy magnetyczne jako ryzyko przycięcia palców i ryzyko dla elektroniki: trzymaj palce z dala od miejsca „zaskoku” i trzymaj magnesy z dala od wrażliwych urządzeń oraz przedmiotów.
  • Unikaj przycięcia: nie wkładaj palców między powierzchnie styku podczas zamykania.
  • Zachowaj dystans: nie używaj i nie przechowuj przy rozrusznikach serca oraz wrażliwej elektronice.
  • Usuń ryzyko: trzymaj z dala od kart płatniczych i innych nośników wrażliwych na magnes.
  • Kontrola sukcesu: rama zamyka się bez kontaktu palców w punkcie zaskoku, a stanowisko jest wolne od wrażliwych przedmiotów.
  • Jeśli nadal jest problem: zmień technikę (oprzyj jedną stronę, potem opuszczaj drugą) i wyznacz stałą strefę odkładania magnesów.
• Q: Kiedy przejść od poprawek techniki na Bernina B790 Pro do ram magnetycznych, a kiedy wieloigłowa maszyna hafciarska jest lepszym rozwiązaniem produkcyjnym?
  A: Stosuj stopniowanie: najpierw popraw proces, potem usprawnij tamborkowanie dla powtarzalności, a na wieloigłową maszynę przechodź dopiero wtedy, gdy wąskim gardłem stają się zmiany nici i wolumen.
  • Poziom 1 (technika): wolny start, płaski materiał, kontrola igły/stopki, stabilizator dobrany do tkaniny.
  • Poziom 2 (narzędzia): jeśli tamborkowanie jest wolne, niepowtarzalne lub robi odciski na towarze klienta, docisk magnetyczny często poprawia tempo i spójność.
  • Poziom 3 (wydajność): jeśli zlecenia rosną, a zmiany kolorów dominują czas, praktycznym krokiem jest zestaw wieloigłowy (np. SEWTECH multi-needle machines).
  • Kontrola sukcesu: wybrany poziom usuwa aktualne wąskie gardło (mniej błędów pozycjonowania, krótszy czas tamborkowania albo większa przepustowość).
  • Jeśli nadal nie działa: zmierz, gdzie uciekają minuty i gdzie powstają braki (tamborkowanie vs szycie vs zmiany nici) i inwestuj dokładnie w to ograniczenie, zamiast wymieniać wszystko naraz.