Table of Contents
1 Przegląd (co i kiedy)
Reef Photo Stitch zamienia zdjęcie w stylizowany, ciągły wzór ściegów, przypominający efekt haftu swobodnego. Dzięki temu zachowujemy kluczowe kierunki, cienie i zarysy, ale w bardziej rysunkowej formie, bez przełączania się między wieloma obiektami. W tym przewodniku pokażę, jak połączyć go z aplikacją: wyciętym fragmentem materiału, który podkładamy pod haft, a następnie doszywamy i przeszywamy Photo Stitch na wierzchu.
Kiedy ta technika ma sens:
- Gdy chcesz przenieść figuratywne zdjęcie lub grafikę na tkaninę w formie szkicu ściegiem.
- Gdy zależy Ci na szybkim „ciągłym” przeszyciu zamiast dziesiątek osobnych elementów.
- Gdy chcesz dodać płaszczyznę koloru (aplikację), na której Reef Photo Stitch zyska kontrast.
Kiedy odpuścić:
- Jeśli projekt wymaga perfekcyjnej fotorealistyczności – Reef Photo Stitch jest celowo stylizowany.
- Jeśli nie możesz użyć aplikacji (np. brak plotera lub możliwości precyzyjnego wycinania) – sam Reef Photo Stitch też zadziała, ale efekt będzie inny.
Szybkie korzyści z wersji Hatch 3: możliwość ukrywania/odkrywania wyłącznie zaznaczonych obiektów. Dzięki temu nie musisz „rozsuwać” całej sceny – pracujesz na tym, co akurat wymaga uwagi.
2 Przygotowanie: materiały, pliki i porządek pracy
Przed startem przygotuj:
- Hatch Embroidery 3 z dostępem do narzędzi Auto-Digitize i Digitalize.
- Plik obrazu (w tutorialu: tancerka w stylu flapper).
- Dostęp do plotera/maszyny tnącej (np. ScanNCut) do wycięcia aplikacji.
- Hafciarkę (w materiale użyto modelu Brother; plik PES).
- Tkaninę bazową i tkaninę na aplikację.
Zasady porządku pracy:
- Osobno przygotowuj plik do cięcia (SVG) i plik do haftu (PES).
- Na etapie projektowania ukrywaj elementy, które chwilowo przeszkadzają w selekcji lub trasowaniu.
- Przed haftem przejrzyj sekwencję w Stitch Player – wykryjesz błędną kolejność bez marnowania materiału.
W praktyce, jeśli haftujesz na wymagającym materiale, stabilność poprawią Tamborki magnetyczne do hafciarek, bo szybciej i pewniej „złapią” grubsze warstwy bez nadmiernego naciągu.
Checklist: przygotowanie
- Czy masz obraz i jego zgodę/licencję na użycie?
- Czy wiesz, jakiej wielkości pole haftu wykorzystasz?
- Czy masz gotowy sposób wycięcia aplikacji (ploter/ScanNCut)?
- Czy masz odpowiedni format wyjściowy dla hafciarki (PES)?
3 Ustawienia i logika projektu w Hatch 3
Kluczem jest kolejność prac: najpierw konwersja zdjęcia do Reef Photo Stitch, następnie zamknięty kształt aplikacji i jego dopracowanie.
3.1 Reef Photo Stitch – co kontrolujesz
- Auto Adjust (opcjonalnie) pomaga „uspokoić” tonalność obrazu.
- Gęstość i długości ściegów (min/max) – wpływają na szczegółowość i płynność.
- Styl „Heavy” – w materiale użyto właśnie tego stylu, aby uzyskać wyraźniejszy rysunek. Podglądaj efekt i potwierdź OK, gdy kierunki i kontury wyglądają dobrze.
W praktyce lekkie obniżenie jasności może pomóc utrzymać czytelność, ale wideo nie podaje konkretnych wartości – decyzja należy do Ciebie.
3.2 Zamknięty kształt pod aplikację
Po wygenerowaniu Photo Stitch ukryj go i przejdź do Digitalize > Digitize Closed Shapes. Ustaw „Outline – Single Run” i zacznij trasować zewnętrzne krawędzie motywu – lewy klik daje narożnik, prawy klik krzywiznę. Nie musisz być hiperprecyzyjny: w projekcie celowo zastosowano luźny, stylizowany zarys. Jeśli punkt nie wyszedł, Backspace cofa go bez zrywania rytmu.
Po domknięciu Enterem wycentruj obiekty („Center All”), ukryj obraz referencyjny i wybierz świeżo utworzony kontur.
3.3 Styl linii – Hand Stitch Effect
Na konturze zastosuj Hand Stitch Effect (w materiale użyto wariantu 2), aby uzyskać subtelne zróżnicowanie, które podkreśli rękodzielniczy charakter.
Gdy ponownie odkryjesz Photo Stitch, zobaczysz, jak oba elementy współgrają.
Szybka kontrola
- Kontur jest domknięty i przebiega po zewnętrzu sylwetki.
- Hand Stitch dodaje delikatne „przerysowanie”, ale nie degraduje czytelności.
Dla stabilnego pozycjonowania materiału podczas testów pomocny bywa Tamborek magnetyczny do brother, który ogranicza ryzyko przemieszczenia tkaniny przy podwójnym przeszyciu linii podtrzymującej.
4 Kroki w praktyce: od zdjęcia do haftu
Poniżej pełna sekwencja, od importu obrazu po gotowy haft.
4.1 Import i dopasowanie obrazu (Start)
- Wczytaj obraz (np. flapper.png) i przeskaluj do pola tamborka, tak aby komfortowo mieścił się w obrębie obręczy.
Oczekiwany rezultat: Obraz mieści się w polu haftu, a jego skala pozwala zachować istotne detale.
Porada pro Jeśli planujesz aplikację, wyobraź sobie, które partie będą tłem z materiału – to pomoże później dobrać kolor i fakturę tkaniny.
4.2 Konwersja do Reef Photo Stitch
- Zaznacz obraz, przejdź do Auto-Digitize > Reef Photo Stitch.
- Opcjonalnie użyj Auto Adjust.
- Zwiększ nieco gęstość, ustaw min/max długości i wybierz styl „Heavy”.
- Podejrzyj efekt, ewentualnie obniż lekko jasność, potwierdź OK.
Oczekiwany rezultat: ciągły, rysunkowy ścieg oddający ruch i kierunki (np. fałdy spódnicy).
Uwaga W filmie nie padają dokładne wartości gęstości, min/max długości ani jasności – traktuj podgląd jako główne kryterium decyzji.
4.3 Trasowanie konturu pod aplikację
- Ukryj Photo Stitch (Hatch 3 pozwala ukrywać tylko zaznaczone – to ogromna wygoda).
- W Digitalize wybierz Digitize Closed Shapes > Outline > Single Run.
- Trasuj zewnętrzny zarys (lewy klik – narożnik, prawy – łuk), domknij Enterem.
- Center All, ukryj obraz referencyjny, wybierz kontur i zastosuj Hand Stitch Effect (wideo: wariant 2).
Oczekiwany rezultat: domknięty, lekko stylizowany kontur, który posłuży za bazę aplikacji.
Jeśli haftujesz na grubszej tkaninie, rozważ pewniejsze unieruchomienie podkładu – Tamborki magnetyczne potrafią ograniczyć pływanie materiału przy dłuższych przejściach ściegu.
4.4 Konwersja na aplikację i porządki w warstwach
- Zaznacz kontur i wybierz Convert to Appliqué.
- Rozbij (Break Apart) i usuń niechciany satynowy brzeg (satin stitch) – w tym projekcie nie jest potrzebny.
- Usuń też zbędny tack-down, jeśli planujesz własną sekwencję (w materiale tack-down i tak zostanie przeszyty jako pierwszy, a w praktyce wykonano go dwa razy).
- Utwórz offset wewnętrzny o 1/16 cala (–1/16", rounded corners) – daje minimalny margines, aby Reef Photo Stitch dobrze „usiadł” na aplikacji.
- Usuń oryginalny kontur i przypadkowe linie.
- Przejrzyj sekwencję w Stitch Player: najpierw tack-down (trzyma aplikację), potem Reef Photo Stitch na wierzchu.
Oczekiwany rezultat: czysta lista obiektów i poprawna kolejność: podtrzymanie tkaniny, następnie właściwy wzór.
Szybka kontrola Stitch Player pokazuje: 1) linia podtrzymująca (tack-down), 2) Reef Photo Stitch – bez dodatkowych, niechcianych warstw.
W przypadku tkanin śliskich lub puszystych rozważ, by tkaninę z aplikacją „złapał” bardziej zdecydowany chwyt; np. użycie Tamborek magnetyczny do hafciarki zmniejsza ryzyko podsunięcia się krawędzi aplikacji przed drugim przejściem tack-down.
4.5 Eksport plików i haft
- Eksport do cięcia: wybierz kształty haftu, eksportuj jako SVG (tylko zaznaczone obiekty). Wytnij na ploterze (w materiale: ScanNCut).
- Eksport do haftu: całość (aplikacja + Reef Photo Stitch) zapisz jako PES dla hafciarki Brother.
- W hafciarce: wytamborkuj tkaninę bazową, wykonaj ścieg tack-down (w materiale powtórzono go dwukrotnie dla lepszego chwycenia), ułóż wyciętą aplikację, a następnie wyszyj Reef Photo Stitch na wierzchu.
Oczekiwany rezultat: aplikacja trzymana równą linią, a na niej płynny, rysunkowy Reef Photo Stitch.
Jeśli Twoja hafciarka korzysta z innych formatów, upewnij się przed startem – błędny format to strata czasu. Dla użytkowników ekosystemu Brother przydatne bywają rozwiązania formatu i tamborkowania specyficzne dla tej marki, jak Tamborek magnetyczny 5x7 do Brother, które ułatwiają szybkie testy próbne na mniejszych polach.
Checklist: kroki
- Import i skala obrazu – OK.
- Reef Photo Stitch: styl Heavy, podgląd czytelny – OK.
- Kontur aplikacji domknięty i z Hand Stitch – OK.
- Konwersja do aplikacji, usunięty satyn i zbędne warstwy – OK.
- Offset –1/16" do środka, zaokrąglone rogi – OK.
- Stitch Player: tack-down, potem Photo Stitch – OK.
- Eksport: SVG do cięcia, PES do haftu – OK.
5 Kontrola jakości w kluczowych momentach
Co sprawdzać i po co:
- Po Reef Photo Stitch: czytelność kierunków i zarysów (np. spódnica, kontur sylwetki). Zbyt gęsto? Odetchnij – lekko poluzuj gęstość i ponów podgląd.
- Po trasowaniu: czy kontur jest domknięty i bez „schodków” tam, gdzie powinny być łuki.
- Po konwersji na aplikację: czy nie został żaden niepotrzebny obiekt (np. satyn). Czystość listy ułatwia późniejsze poprawki.
- Offset: –1/16" do środka z zaokrąglonymi rogami – pozwala uniknąć prześwitów przy krawędzi.
- Stitch Player: pierwsza linia trzyma aplikację, dopiero potem Photo Stitch – jeśli kolejność jest odwrotna, zmień resekwencję.
W miejscach, gdzie tkanina pracuje, wsparciem są stabilne ramy. Przy dużych projektach dobrze sprawdzają się Tamborki magnetyczne do brother, które przyspieszają przezbrajanie i minimalizują naciąg krawędzi.
6 Rezultat i dalsze kroki
Końcowy efekt: wycięta aplikacja (ScanNCut), przyszyta linią tack-down (w materiale wykonano ją dwukrotnie), a następnie przykryta Reef Photo Stitch, który nadaje całości szkicowy, artystyczny charakter.
Co dalej?
- Zapisz plik projektu i warianty (np. inne gęstości lub jasność), by w razie potrzeby szybko odtworzyć ustawienia.
- Jeśli chcesz powtórzyć projekt na innym materiale, wykonaj krótką próbkę – zmiana faktury tkaniny zmienia percepcję ściegu.
- Pamiętaj, że sam charakter Reef Photo Stitch bywa najlepszy na jednolitych, kontrastowych tłach.
Gdy pracujesz w ekosystemie DIME lub szukasz alternatyw tamborkowania, narzędzia takie jak Tamborek dime lub różne warianty ram magnetycznych (np. Tamborek magnetyczny do Brother luminaire) mogą uprościć proces testów i powtórzeń na różnych formatach.
7 Rozwiązywanie problemów
Objaw → Przyczyna → Rozwiązanie
- Photo Stitch wygląda zbyt „szaro” i płasko → Za niska gęstość lub zbyt wysoka jasność → Podnieś delikatnie gęstość, obniż nieznacznie jasność i ponów podgląd.
- Krawędź aplikacji „wychodzi” spod ściegu → Offset zbyt mały lub tkanina się przesunęła → Zastosuj –1/16" do środka, rozważ powtórne przeszycie tack-down (jak w materiale) i dopilnuj stabilnego zamocowania.
- W Stitch Playerze kolejność jest zła → Resequencing nie został wykonany → Przestaw obiekty: tack-down musi być pierwszy, a Photo Stitch – na końcu.
- W ploterze kształt nie pasuje do haftu → Zły obiekt wyeksportowany do SVG → Eksportuj wyłącznie zaznaczone, właściwe kontury; w razie wątpliwości utwórz dedykowaną warstwę do cięcia.
- Brak satysfakcjonującego efektu linii konturu → Niewłaściwy wariant Hand Stitch → Zmień wariant i oceń na podglądzie, zachowując stylizowaną estetykę.
Szybka kontrola Przed haftem wykonaj „na sucho” symulację Stitch Player. To najlepszy moment na wykrycie błędów kolejności i zbędnych warstw.
Jeśli Twoje pole haftu jest ograniczone, szybkie próby ułatwi mniejszy format tamborka, np. Tamborek magnetyczny do Brother PE900, który pozwala wykonywać próbki bez montowania dużych ram.
Decyzje krok po kroku
- Jeśli aplikacja nie trzyma się po pierwszym tack-down → powtórz tack-down (w materiale też to zrobiono) i sprawdź docisk materiału.
- Jeśli podgląd Reef Photo Stitch traci kontury → zwiększ gęstość lub zmniejsz jasność w ustawieniach do momentu odzyskania czytelności.
- Jeśli pracujesz w innym oprogramowaniu → wybierz narzędzia o podobnej funkcjonalności; z komentarzy wynika, że to nie jest pomysł ograniczony do jednego programu.
Dodatkowo, przy wielokrotnych próbach i różnych tkaninach dobrym kompromisem bywa użycie solidnych ram – np. Tamborki magnetyczne do hafciarki usprawniają powtarzalne „próbkowanie” bez walki z naciągiem.
8 Z komentarzy
- Użytkownicy potwierdzają, że koncepcję da się odtworzyć w innym oprogramowaniu, o ile oferuje podobne narzędzia – nie jest to rozwiązanie zamknięte wyłącznie w jednym ekosystemie.
- Zwrócono uwagę na trafne dopasowanie tkaniny pod aplikację – spójność koloru i faktury z rysunkiem Photo Stitch potrafi „zrobić” cały projekt.
Jeśli haftujesz na hafciarce Brother, dobór właściwego rozmiaru i typu ramy ma znaczenie. Do częstych przełożeń i prób nadają się m.in. Tamborki magnetyczne do Brother, a przy większych polach – formaty w rodzaju Tamborek magnetyczny do brother. W praktyce przekłada się to na mniej prucia i czystszy brzeg aplikacji.
—
Uwaga końcowa
- W filmie nie podano szczegółowych wartości dla gęstości, min/max długości ściegu czy jasności – używaj podglądu jako głównego narzędzia decyzji.
- Offset ustawiono na –1/16 cala do środka z zaokrąglonymi rogami. Ten parametr wpływa na to, jak czysto Reef Photo Stitch przykryje krawędź aplikacji.
- W projekcie tack-down przeszyto dwukrotnie – pamiętaj o tym, jeśli Twoja tkanina lub klej tymczasowy trzymają zbyt słabo.
Dla osób korzystających z wielu maszyn w pracowni pomocne bywa ujednolicenie „hardware’u” tamborkowania – różne linie produktów, jak Tamborki magnetyczne, działają podobnie i pozwalają skupić się na kreatywnej części pracy zamiast na walce z materiałem.