Jak sprawić, by rama wielopozycyjna 5x12 działała na Brother PE770 / PE780 / NV1250 (bez utraty pasowania)

To nie jest Twoja wyobraźnia: kiedy pierwszy raz zapniesz ogromną ramę wielopozycyjną 5x12 do Brother PE770, PE780 albo NV1250, mózg robi skrót myślowy. Wygląda to tak, jakby maszyna nagle „urosła”. Wygląda to tak, jakby dało się wyszyć długi projekt za jednym podejściem.

Nie da się.

Ale nie zniechęcaj się. Da się wyszywać dłuższe projekty czysto i powtarzalnie — pod warunkiem, że zmienisz sposób myślenia. Traktuj ramę 5x12 nie jako większe pole haftu, tylko jako precyzyjne narzędzie do repozycjonowania. Ten proces opiera się na konkretnym workflow: poprawny układ w programie, dokładne obliczenia i fizyczne pasowanie do linii na materiale.

Poniżej masz „warsztatowe” tłumaczenie instrukcji z filmu (na przykładzie Brother BES Lettering Software) — z doprecyzowaniem obliczeń i z typowymi problemami, które realnie pojawiają się w praktyce.

Twarda prawda o Brother PE770 / PE780 / NV1250: pole haftu nadal wynosi 5x7

W filmie pada kluczowa informacja, która oszczędza godziny frustracji: mechaniczne pole pracy maszyny ma twardy limit 5x7 cali.

Niezależnie od tego, jak duża jest sama plastikowa rama, wózek/ramię maszyny porusza się tylko w obrębie „okna” 5x7. Gdy ktoś mówi: „plik nie chce szyć” albo „maszyna piszczy”, przyczyną najczęściej jest to, że plik przekracza 5x7 — nawet jeśli wizualnie „mieści się” w dużej ramie.

Żeby to działało, stosujemy podejście, które można streścić jako „Podziel i przesuń”:

1. Układ (Layout): układasz całość w widoku długiej ramy, żeby zachować prawidłowe odstępy.
2. Podział (Split): dzielisz projekt na sekcje (np. górę i dół).
3. Centrowanie (Center): każdą sekcję zapisujesz osobno, idealnie wycentrowaną w standardowym polu 5x7.
4. Repozycjonowanie (Reposition): fizycznie przepinasz ramę na maszynie i ustawiasz igłę na kolejnym znaczniku.

Jeśli szukasz informacji o Wielokrotne tamborkowanie w hafcie maszynowym, to właśnie ta logika jest standardem przy maszynach o małym polu. Najczęściej eliminuje błędy pasowania wynikające z „ustawiania na oko”.

„Ukryte” przygotowanie, które sprawia, że praca na ramie wielopozycyjnej jest przewidywalna (a nie losowa)

Amator liczy na szczęście; profesjonalista liczy na przygotowanie. Zanim w ogóle wejdziesz do programu, przygotuj stanowisko. Przy wielokrotnym przepinaniu najczęściej zawodzi nie matematyka, tylko przygotowanie materiału.

Lista materiałów i narzędzi (z filmu + to, co realnie ułatwia pracę)

W filmie padają podstawy — do powtarzalnych wyników przydadzą się:

• Brother BES Lettering Software (lub inne oprogramowanie, które pozwala na podgląd tamborka i centrowanie).
• Marker do tkanin / kreda krawiecka: ważne, żeby linie przetrwały zapinanie w ramie hafciarskiej i przepinanie.
• Kalkulator: do obliczeń „połowy wysokości”.
• Rama wielopozycyjna 5x12.

Co ludzie pomijają (a potem „wina ramy”)

1. Stabilizacja pod długi haft: długie projekty mocniej „ciągną” materiał (push/pull). Jeśli stabilizator jest zbyt słaby, po pierwszej części materiał potrafi się minimalnie „ściągnąć” i druga część nie dojdzie idealnie.
2. Test napięcia w ramie: po zapinaniu w ramie hafciarskiej materiał ma być równy i stabilny. Jeśli widzisz falowanie — zapnij ponownie.
3. Linia pionowa dłuższa niż rama: w filmie jest wyraźna wskazówka: pionowa linia ma być dłuższa niż sama rama, żeby łatwo kontrolować skręcenie materiału w trakcie zapinania.

Checklista przygotowania (zrób zanim wejdziesz do programu)

• Weryfikacja maszyny: to poradnik dla modeli z polem 5x7 (PE770 / PE780 / NV1250 oraz odpowiedniki Baby Lock).
• Narzędzia: marker/kreda, linijka i kalkulator pod ręką.
• Test na ścinkach: pierwsze podejście zrób na próbce, nie na docelowym wyrobie.
• Strategia projektu: wbudowana czcionka czy importowane pojedyncze litery — logika pracy pozostaje ta sama.
• Zasada złota: do pasowania używaj komendy Center w programie — nie „przesuwaj ręcznie” na ekranie.

Zbuduj własny tamborek 5x12 w Brother BES (wpisz realne wymiary, nie „przydomek”)

W filmie prowadząca tworzy w BES nowy profil tamborka. To krok obowiązkowy, bo program musi znać dokładne wymiary, a nie marketingową nazwę.

Co wpisać (dokładnie jak na nagraniu)

Choć mówimy „5x12”, w programie nie wpisuj zaokrągleń. Wpisz wartości techniczne:

• Szerokość: 5.12 cala
• Wysokość: 11.81 cala

Workflow w BES:

1. Wejdź w menu rozwijane Hoop.
2. Wybierz Select Hoop.
3. Kliknij New.
4. Wpisz 5.12 (width) oraz 11.81 (height).
5. Zapisz profil np. jako „5 by 12 hoop”, żeby łatwo go znaleźć.

Dlaczego te ułamki są ważne? W filmie jest jasne: jeśli wpiszesz „5 x 12”, siatka w programie nie będzie odpowiadała realnym strefom zaczepów ramy. Efekt: igła potrafi „siąść” kilka milimetrów obok — a to już widać, szczególnie na napisach.

Osoby, które poważnie podchodzą do Akcesoria do tamborkowania do hafciarki i pasowania, traktują ustawienia w programie jak plan techniczny: tu nie ma miejsca na „mniej więcej”.

Podziel napis w BES tak, żeby zachować odstępy (przykład EAG + LES)

W filmie użyto słowa „EAGLES”, bo ma 6 liter i łatwo dzieli się na 3 + 3. To upraszcza naukę.

Metoda układu dokładnie jak na nagraniu

1. Blok 1: wpisz „EAG”.
2. Blok 2: skopiuj/wklej i zmień na „LES”.
3. Odstęp wizualny: ustaw na ekranie odstęp między „G” i „L”, żeby wyglądał naturalnie. Na tym etapie nie przejmuj się pozycją góra–dół.
4. Wyrównanie w programie: zaznacz oba bloki i użyj Arrange → Vertical Center, żeby były idealnie w jednej osi.
5. Obrót: obróć całość o 90° tak, aby napis biegł wzdłuż długiej ramy.
6. Centrowanie globalne: użyj Center, aby „zatrzasnąć” cały układ w środku widoku 5x12.

Koncepcja „przyrządu montażowego” (jig): Widok 5x12 w programie służy tu jako szablon do ustawienia relacji między literami. Gdy odstępy są gotowe — rozdzielasz projekt na części do zapisu.

Uwaga z praktyki (z komentarzy): dłuższe słowa i brak pasowania

W komentarzach pojawia się problem: gdy słowo ma więcej niż 6 liter, po podziale i próbie zszycia „nie schodzi się”. Prowadząca dopytuje o rzeczy, które realnie robią różnicę: czy rysujesz linie na materiale, czy litery mają równe wysokości, czy to wielkie/małe litery, jaka czcionka.

Dodatkowo przy nieparzystej liczbie liter odpowiedź jest konkretna: dzielisz możliwie blisko środka wizualnego, nawet jeśli strony nie będą równe. Jedna część będzie „większa”, ale warunek pozostaje ten sam: żadna część nie może przekroczyć 7" pola haftu.

Jeśli często musisz przepinać i walczysz z odciskami ramy na delikatnych materiałach, hasła typu jak używać tamborka magnetycznego do haftu mogą podpowiedzieć rozwiązania, które trzymają stabilniej bez tak agresywnego docisku jak standardowe ramy.

Matematyka, która „kasuje” łączenie: mierz każdą część i zaznacz odsunięcia na materiale

To jest sedno. Większość błędów bierze się z tego, że ktoś zgaduje, gdzie ma trafić środek igły. Nie zgaduj — licz.

Wyznaczasz odsunięcie środka igły: dokładną odległość od fizycznego środka projektu na materiale do środka danej sekcji.

Krok A — Zaznacz „krzyż bazowy” na materiale

1. Narysuj pionową linię przez całą długość obszaru haftu (dłuższą niż rama). Użyj linijki.
2. Narysuj poziomą linię dokładnie w miejscu, gdzie ma wypaść środek całego napisu.
   
   Kontrola

   punkt przecięcia to Twoje (0,0) — musi być czytelny.

Krok B — Górna część (EAG): oblicz odsunięcie

W programie zaznacz tylko górny blok (EAG) i odczytaj wysokość:

• Wysokość projektu: 5.86 cala (jak w filmie).

Obliczenie:

• 5.86 ÷ 2 = 2.93 cala.

Znak na materiale:

• Od poziomej linii środka odmierz 2.93 cala w górę.
• Zrób kreskę/znacznik na przecięciu z linią pionową i opisz jako „Top Start”.

Krok C — Dolna część (LES): oblicz odsunięcie

Zaznacz dolny blok (LES):

• Wysokość projektu: 4.84 cala.

Obliczenie:

• 4.84 ÷ 2 = 2.42 cala.

Znak na materiale:

• Od poziomej linii środka odmierz 2.42 cala w dół.
• Zrób kreskę/znacznik i opisz jako „Bottom Start”.

Dlaczego to działa

Materiał „pracuje”. Może się minimalnie rozciągać lub przesuwać przy przepinaniu. Gdy wszystko liczysz od jednego, stałego punktu (środka na materiale), ograniczasz wpływ tych zmiennych.

W produkcji seryjnej takie pasowanie robisz wielokrotnie. Wtedy Tamborki magnetyczne do brother pe770 potrafią przyspieszyć samo zapinanie w ramie hafciarskiej i zmniejszyć deformację materiału — ale pamiętaj: magnesy przyspieszają pracę, nie zastępują linii i obliczeń.

Zapisz każdą część poprawnie: przełącz na widok 5x7, wycentruj, potem eksportuj PES

Przechodzimy z „trybu układania” do „trybu produkcji”. Maszyna rozumie 5x7, więc musisz jej podać pliki 5x7.

Plik 1: góra (EAG)

1. Zaznacz tylko blok „EAG”.
2. Krok krytyczny: przełącz widok tamborka na standardowy 5x7 (130 x 180 mm).
3. Użyj Arrange → Center.
   • Po co? To ustawia środek projektu dokładnie w punkcie startowym igły (0,0).
4. Zapisz jako PES, np. EAG_TOP.PES.

Plik 2: dół (LES)

1. Otwórz nowe okno/nowy plik.
2. Ustaw widok tamborka 5x7.
3. Wklej/zaznacz blok „LES”.
4. Arrange → Center (nie przesuwaj ręcznie).
5. Zapisz jako PES, np. LES_BOTTOM.PES.

Checklista przed podejściem do maszyny

• Profil: układ bazowy był robiony na profilu 5.12 x 11.81.
• Podział: projekt jest rozdzielony na dwie niezależne grupy.
• Współrzędne: każda grupa została osobno wycentrowana w widoku 5x7.
• Pliki: masz dwa osobne pliki PES (góra i dół).
• Materiał: masz długą linię pionową, linię poziomą środka oraz dwa znaczniki (góra i dół).

Repozycjonowanie ramy wielopozycyjnej 5x12 na maszynie: używaj zaczepów, nie „na oko”

Jesteś przy maszynie. Tu działa mechanika ramy Brother.

W komentarzach pada bardzo praktyczna wskazówka: rama ma po boku małe okrągłe zaczepy (tabs), które blokują się w maszynie. Haftujesz jedną pozycję na jednym zestawie zaczepów, potem zdejmujesz ramę i przepinasz ją na drugi zestaw (np. z tylnych na przednie — albo odwrotnie, zależnie od tego, od której strefy zaczynasz).

Jak ustawić pasowanie na maszynie

1. Zapinanie w ramie hafciarskiej: ustaw długą linię pionową względem znaczników/wycięć w ramie i dokręć.
   
   Kontrola

   materiał ma być równy; jeśli widzisz skręcenie względem linii — popraw.
2. Wczytaj plik 1 (góra): wczytaj EAG_TOP.PES.
3. Zepnij ramę w pozycji 1: użyj pierwszego zestawu zaczepów (ten, od którego zaczynasz dla górnej części).
4. Ustaw igłę na znacznik: klawiszami przesuwu ustaw igłę dokładnie nad przecięciem linii pionowej i znacznika „Top Start”.
   • Kontrola wizualna: delikatnie opuść igłę (ręcznie), żeby zobaczyć, czy czubek trafia dokładnie w punkt.
5. Wyszyj plik 1.
6. Repozycjonowanie: zdejmij ramę z maszyny, ale nie wyjmuj materiału z ramy.
7. Zepnij ramę w pozycji 2: przełóż na drugi zestaw zaczepów.
8. Wczytaj plik 2 (dół): LES_BOTTOM.PES.
9. Ustaw igłę na „Bottom Start” (przecięcie linii pionowej i dolnego znacznika).
10. Wyszyj plik 2.

Checklista operacyjna (żeby nie zepsuć na finiszu)

• Precyzja igły: czy opuściłeś igłę, żeby potwierdzić trafienie w punkt?
• Zaczepy: czy dla drugiego pliku przepiąłeś ramę na właściwy zestaw zaczepów?
• Stabilność: czy ciężar ramy nie „ciągnie” wózka (podtrzymaj ją, jeśli trzeba)?
• Dyscyplina w programie: czy nie przesuwałeś projektu ręcznie lewo–prawo (ma być Center)?

Drzewko decyzji: kiedy dzielić na 2 pliki, a kiedy na więcej (i jak wybrać punkt podziału)

Nie każdy projekt to proste 6 liter.

Start: Czy projekt jest wyższy niż 6.8 cala?

• Nie: nie ma sensu używać ramy wielopozycyjnej — standardowa rama 5x7 będzie dokładniejsza.
• Tak: dzielimy.

To tekst czy wzór ciągły?

• Tekst: czy da się podzielić między słowami?
  • Tak: to najbezpieczniejszy podział.
  • Nie: dziel między literami.
• Wzór: czy ma naturalną przerwę (puste miejsce)?
  • Tak: tnij w przerwie.
  • Nie (pełne wypełnienie): dla początkujących to bardzo trudne — łączenie prawie na pewno będzie widoczne.

Nieparzysta liczba liter?

• Tak: wybierz podział najbliżej środka wizualnego. Jedna strona będzie większa.
  • Warunek: większa część nie może przekroczyć 7 cali.
• Nie: możesz dzielić równo.

Przy częstym przepinaniu wiele osób zauważa odciski ramy na materiale. To częsty powód, by sprawdzić Tamborki magnetyczne Brother — trzymają przez docisk, a nie przez tarcie, co bywa łagodniejsze dla powierzchni.

Diagnostyka: „nadal się nie schodzi” (objaw → przyczyna → naprawa)

Objaw: „Maszyna piszczy i nie chce szyć.”

• Prawdopodobna przyczyna: wczytany jest plik z całością albo część nadal przekracza 5x7 (nawet minimalnie).
• Szybka naprawa: sprawdź wymiary obu części i zapisz ponownie każdą jako osobny plik wycentrowany w widoku 5x7.

Objaw: „Mam przerwę między częściami (gap) w środku napisu.”

• Prawdopodobna przyczyna: brak pracy na liniach/znacznikach albo przesuwanie projektu zamiast centrowania.
• Szybka weryfikacja: czy igła trafia dokładnie w przecięcie linii pionowej i znacznika „Top Start/Bottom Start” po ręcznym opuszczeniu?
• Naprawa: wróć do obliczeń połowy wysokości dla każdej części i do ustawienia igły na znacznik.

Objaw: „Połówki są przesunięte lewo–prawo.”

• Prawdopodobna przyczyna: brak długiej linii pionowej albo skręcenie materiału w ramie hafciarskiej.
• Naprawa po fakcie: praktycznie brak.
• Zapobieganie: dłuższa linia pionowa + kontrola względem znaczników ramy przy zapinaniu.

Objaw: „Nie mam BES, nie mogę zrobić tego jak w filmie.”

• Wyjaśnienie: w komentarzach pada wprost, że bez tego programu trudno odtworzyć lekcję 1:1.
• Co zrobić: potrzebujesz oprogramowania, które pozwala: ustawić/utworzyć tamborek, podzielić projekt i wycentrować każdą część w polu 5x7 przed eksportem.

Ścieżka usprawnienia (gdy masz dość przepinania): szybkość, powtarzalność i mniej odcisków

Gdy opanujesz technikę, wąskim gardłem staje się samo zapinanie w ramie hafciarskiej: dokręcanie śruby, wygładzanie, kontrola skrętu.

Jak ocenić, czy warto poprawić proces:

1. Sygnał: robisz serie (np. wiele ręczników z pionowymi imionami), a dłonie/nadgarstki męczą się od śrub.
2. Kryterium: jeśli samo zapinanie i ustawianie zajmuje Ci regularnie kilka minut na sztukę, tracisz czas produkcyjny.
3. Opcje:
   • Poziom 1 (technika): dopracuj rysowanie linii i konsekwentne centrowanie w programie.
   • Poziom 2 (narzędzie): Tamborek magnetyczny — Tamborek magnetyczny 5x7 do Brother pozwala szybciej złapać materiał i łatwiej go skorygować bez „mielenia” tkaniny w plastiku.
   • Poziom 3 (sprzęt): jeśli stale potrzebujesz większego pola bez dzielenia, to znak, że ogranicza Cię klasa maszyny.

Jeśli szukasz konkretnego dopasowania, np. tamborek magnetyczny do brother pe900, zawsze weryfikuj kompatybilność mocowania/zaczepu w danej generacji maszyn.

Na koniec: rama wielopozycyjna 5x12 to most, nie magia. Najpierw matematyka i pasowanie, potem haft. Jeśli trzymasz się zasady — Center w programie, pomiar na materiale, ustawienie igły do linii — uzyskasz długie hafty, które wyglądają jak z większej maszyny.

FAQ

• Q: Dlaczego Brother PE770 / PE780 / NV1250 piszczy i odmawia szycia przy użyciu ramy wielopozycyjnej 5x12?
  A: Brother PE770 / PE780 / NV1250 haftuje tylko w polu 5x7, więc wczytany plik PES zwykle przekracza 5x7 — nawet jeśli fizycznie mieści się w plastikowej ramie 5x12.
  • Wczytaj właściwy plik po podziale (góra lub dół), który mieści się w 5x7.
  • W programie przełącz widok tamborka na 5x7 i użyj Arrange → Center przed zapisem każdej połówki.
  • Wyeksportuj jako dwa osobne pliki PES (po jednym na sekcję), a nie jako jeden długi układ.
  • Kontrola sukcesu: maszyna akceptuje plik (nie piszczy przed startem), a podgląd mieści się w granicy 5x7.
  • Jeśli nadal nie działa: sprawdź, czy żadna część nie przekracza 5x7 „nawet o 1 mm”, i zapisz ponownie.
• Q: Jaki dokładny rozmiar tamborka należy wpisać w Brother BES dla „5x12” ramy wielopozycyjnej, aby pasował do stref zaczepów Brother PE770 / PE780 / NV1250?
  A: Użyj wymiarów technicznych 5.12" (szerokość) × 11.81" (wysokość), a nie zaokrągleń typu 5" × 12".
  • Utwórz nowy profil tamborka w BES i wpisz 5.12 (width) oraz 11.81 (height).
  • Zapisz profil i używaj go tylko na etapie długiego „szablonu układu” (odstępy i ogólne pozycjonowanie).
  • Kontrola sukcesu: siatka tamborka na ekranie odpowiada strefom zaczepów ramy, więc pasowanie nie „odpływa” o kilka milimetrów.
  • Jeśli nadal nie działa: upewnij się, że pliki po podziale są później wycentrowane w widoku 5x7 przed eksportem.
• Q: Jak użytkownicy Brother PE770 / PE780 / NV1250 mogą uniknąć przerwy w środku projektu przy szyciu metodą „podziel i przesuń” na ramie 5x12?
  A: Nie zgaduj — wyznacz odsunięcie środka igły od linii środka materiału dla każdej sekcji.
  • Narysuj jedną długą linię pionową i jedną linię poziomą środka jako krzyż bazowy.
  • W programie odczytaj wysokość każdej sekcji, podziel przez 2 i zaznacz tę odległość w górę (plik górny) lub w dół (plik dolny) od poziomej linii środka.
  • Na maszynie ustaw igłę dokładnie na przecięciu linii pionowej i znacznika dla danego pliku.
  • Kontrola sukcesu: po opuszczeniu igły czubek trafia dokładnie w przecięcie linii pionowej i „Top Start” / „Bottom Start”.
  • Jeśli nadal nie działa: sprawdź, czy każda sekcja była wycentrowana w widoku 5x7 przed zapisem.
• Q: Jaki jest poprawny sposób zapisu podzielonych plików PES dla Brother PE770 / PE780 / NV1250, aby obie połówki zarejestrowały się w ramie wielopozycyjnej 5x12?
  A: Każda połówka musi być wycentrowana w standardowym widoku 5x7 (130 × 180 mm) przed eksportem do PES.
  • Zaznacz tylko górną sekcję, przełącz na widok 5x7, użyj Arrange → Center i zapisz PES.
  • Dla dolnej sekcji otwórz nowy plik, przełącz na 5x7, użyj Arrange → Center i zapisz drugi PES.
  • Nie ustawiaj pozycji „na oko” przez przeciąganie — używaj komendy Center.
  • Kontrola sukcesu: oba pliki PES wczytują się jako wycentrowane, więc ustawianie igły do znaczników jest powtarzalne.
  • Jeśli nadal nie działa: upewnij się, że nie wczytujesz do maszyny długiego pliku z układem całości.
• Q: Skąd użytkownicy Brother PE770 / PE780 / NV1250 mają wiedzieć, czy materiał jest poprawnie zapnięty w ramie hafciarskiej do repozycjonowania bez skrętu i mikroprzesunięć?
  A: Zapnij z równym napięciem i użyj długiej linii pionowej jako „czujnika skrętu”.
  • Po zapinaniu sprawdź, czy materiał nie faluje; jeśli faluje, zapnij ponownie.
  • Ustaw linię pionową względem znaczników/siatki na ramie przed dokręceniem.
  • Kontrola sukcesu: po przepięciu ramy materiał nadal jest równy, a linia pionowa pozostaje prosta względem znaczników.
  • Jeśli nadal nie działa: wzmocnij stabilizację — przy długich haftach słaby stabilizator częściej ujawnia się jako „rozjechanie” między połówkami.
• Q: Jakie stabilizatory i narzędzia do znakowania pomagają uzyskać powtarzalne wyniki na długich projektach w Brother PE770 / PE780 / NV1250?
  A: Użyj markera, który utrzyma czytelne linie przez przepinanie, i zadbaj o stabilizację, żeby materiał nie „ściągnął się” między połówkami.
  • Zaznaczaj linie tak, aby były widoczne podczas ustawiania igły do znaczników.
  • Dobierz stabilizator tak, aby po pierwszej połówce materiał nie deformował się przed drugą.
  • Kontrola sukcesu: po wyszyciu pierwszej części okolica haftu pozostaje płaska i nie „ciągnie” materiału.
  • Jeśli nadal nie działa: zapnij ponownie i wróć do kontroli napięcia oraz do obliczeń odsadzeń.
• Q: Jakie zasady bezpieczeństwa stosować przy ustawianiu igły i repozycjonowaniu Brother PE770 / PE780 / NV1250 z ramą wielopozycyjną 5x12 lub ramą magnetyczną?
  A: Traktuj ustawianie jak strefę aktywnego szycia — trzymaj ręce z dala od igły, a magnesy traktuj jako ryzyko przytrzaśnięcia i zagrożenie dla implantów.
  • Trzymaj palce, rękawy i włosy z dala od strefy igły podczas ustawiania do linii.
  • Opuszczaj igłę ostrożnie, aby potwierdzić trafienie w punkt, zamiast „zgadywać w powietrzu”.
  • Przy ramie magnetycznej trzymaj magnesy z dala od rozruszników/implantów i uważaj na przytrzaśnięcie palców.
  • Kontrola sukcesu: pasowanie jest potwierdzone bez wkładania dłoni w tor igły, a rama zamyka się bez ryzyka przycięcia.
  • Jeśli nadal nie działa: zatrzymaj się i ustaw pozycję ponownie, przepinając ramę na właściwy zestaw zaczepów dla danej części.