Spis treści
Dlaczego warto dopasowywać projekty Kimberbell?
Jeśli kiedykolwiek przygotowywałaś/-eś blok „Sweet Land of Liberty”, scaliłaś/-eś plik pikowania z projektem haftu, a potem zobaczyłaś/-eś, że odczyt rozmiaru „wychodzi” dosłownie odrobinę poza limit tamborka 6x10 — to nie jesteś sam/-a. To klasyczny moment „6x10 i nagle się nie mieści”. W praktyce dotyczy to szczególnie bloku Sweet Land, bloku Flag oraz bloku Cake: po dodaniu pikowania potrafią wyjść o ułamek cala za duże.
Pierwszy odruch to zwykle „Scale Down / Shrink” całego projektu. Zatrzymaj się.
W tej metodzie nie zmniejszamy całego haftu. W filmie kluczowe rozwiązanie jest proste i bardzo „produkcyjne”: nie skaluj projektu, tylko usuń te konkretne kroki technologiczne, które sztucznie powiększają obrys — czyli linię pozycjonowania materiału oraz linię przyszycia (tack-down). Po usunięciu tych „kroków przygotowawczych” realny obrys ściegów dekoracyjnych wraca do bezpiecznej strefy 6x10.
Czego się nauczysz (i jaki problem to rozwiązuje)
- Logika scalania: jak łączyć pikowanie i blok, żeby nie „rozjechać” pliku.
- Edycja chirurgiczna: jak znaleźć i usunąć tylko te kroki, które powodują przekroczenie rozmiaru.
- Stabilizacja bez tack-down: jak utrzymać tkaninę na miejscu, gdy usuwasz ściegi przyszycia (taśma lub klej).
- Wyjątek: blok Flag: jak połączyć tradycyjne szycie z pikowaniem ITH przy tamborku 6x10.
- Sprawdzony workflow: od „ciągłego ratowania projektu” do powtarzalnego procesu.

Wymagane oprogramowanie i pliki
Autorka pokazuje to w DIME Perfect Embroidery Pro, ale zasada jest uniwersalna — w każdym programie, który pozwala na „Merge/Scal”, pracę na sekwencji i usuwanie kroków.
Co przygotować przed startem
Pliki (z filmu):
- pliki projektu Kimberbell Sweet Land of Liberty
- pliki pikowania Kimberbell (np. „Wavy 4” lub „Patriotic 3”)
Sprzęt i narzędzia:
- komputer z oprogramowaniem do haftu.
- hafciarka z tamborkiem 6x10.
- Materiały pomocnicze: papierowa taśma Kimberbell, klej w sztyfcie Sewline.
- Podkład: stabilizator typu No-Show Mesh (w filmie wskazany jako ważny przy pikowanych blokach).
- Tkaniny/ocieplina: zgodnie z listą cięcia w projekcie.

Ukryte „drobiazgi” i kontrola przygotowania (to one robią najwięcej problemów)
W hafcie maszynowym 80% sukcesu to przygotowanie. Ponieważ usuwamy tack-down, kontrola „trzymania” materiału staje się krytyczna.
- Kontrola wymiaru na starcie: zanim cokolwiek zapiszesz, zawsze sprawdź szerokość/wysokość w pasku narzędzi programu.
- Stabilność materiału: skoro nie będzie tack-down, przygotuj od razu taśmę papierową albo klej w sztyfcie.
- Czystość obrysu: po edycji upewnij się, że nie ma pojedynczych „zabłąkanych” ściegów poza projektem — to one potrafią dalej trzymać zbyt duży bounding box.
Ostrzeżenie (bezpieczeństwo pracy): Edycja w programie rozwiązuje problem cyfrowy, ale w trakcie szycia nadal obowiązuje ostrożność. Gdy pracujesz z taśmą/klejem i poprawiasz ułożenie materiału, ręce często są blisko ramy hafciarskiej. Nigdy nie wkładaj dłoni pod stopkę podczas pracy maszyny.
Lista kontrolna przed otwarciem plików
- Orientacja: czy wybrałaś/-eś właściwą wersję pikowania (pion/poziom)?
- Format maszyny: PES/DST/EXP/JEF — wiesz, czego potrzebuje Twoja hafciarka?
- Stabilizator: masz przygotowany No-Show Mesh (lub inny, zgodny z projektem)?
- Plan stabilizacji bez tack-down: taśma lub klej są pod ręką.

Proces dopasowania krok po kroku
To jest „chirurgiczne wycięcie” — usuwamy linie, które powiększają obrys, nie ruszając właściwej grafiki i pikowania.

Krok 1 — Otwórz plik pikowania i sprawdź rozmiar
Cel: ustalić punkt wyjścia i potwierdzić, że projekt faktycznie przekracza limit.
Działania:
- Uruchom DIME Perfect Embroidery Pro.
- Otwórz plik pikowania Kimberbell (wybierz wersję zgodną z orientacją pracy).
- Spójrz na odczyt rozmiaru w górnym pasku narzędzi.
Kontrola z filmu: autorka pokazuje odczyt 6.51 x 6.51 cala — to sygnał, że przy tamborku 6x10 będzie problem.
Typowe potknięcie: wybranie złej orientacji pliku (np. poziomej zamiast pionowej). Szybka poprawka: zamknij i otwórz właściwą wersję od razu, zanim scalisz pliki.

Krok 2 — Scal projekt haftu z pikowaniem
Cel: nałożyć „blok” na tło pikowania.
Działania:
- Wybierz File > Merge.
- Przejdź do folderu Sweet Land of Liberty.
- Wybierz odpowiedni blok.
- Dopilnuj, aby elementy były wyśrodkowane na obszarze roboczym.
Punkt kontrolny: na ekranie powinno być widać gęste linie pikowania w tle oraz właściwy haft na wierzchu.

Krok 3 — Zidentyfikuj „winne” kroki, które powiększają obrys
Cel: znaleźć dokładnie te elementy, które wypychają projekt poza limit.
W filmie autorka jasno wskazuje, że problem robią kroki 3 i 4 w sekwencji. W logice ITH są to zwykle:
- Krok 3: linia pozycjonowania materiału (placement).
- Krok 4: linia przyszycia materiału (tack-down).
Dlaczego akurat one? Te linie bywają celowo narysowane minimalnie większe, żeby „złapać” materiał. Efekt uboczny: powiększają bounding box. Po ich usunięciu obrys wraca do krawędzi ściegów dekoracyjnych.

Krok 4 — Usuń linie placement i tack-down (oraz ewentualne pojedyncze ściegi poza obrysem)
Cel: zmniejszyć bounding box bez zmniejszania projektu.
Działania:
- Otwórz widok sekwencji (Sequence View).
- Zaznacz krok 3 (placement) i usuń.
- Zaznacz krok 4 (tack-down) i usuń.
- Oddal widok i sprawdź, czy nie ma drobnych, pojedynczych „manual stitches” poza głównym obszarem — jeśli są, usuń je.
Miara sukcesu: ponownie spójrz na rozmiar w pasku narzędzi. Wynik z filmu: rozmiar spada do 6.02 (szer.) x 6.24 (wys.) — czyli projekt wraca do bezpiecznego zakresu dla 6x10.
Dlaczego to działa (praktyka produkcyjna)
Linie placement to wygoda, a nie „wygląd” projektu. Tack-down jest ważny w trakcie szycia, ale jeśli go usuwasz, po prostu musisz przejąć jego rolę inną metodą stabilizacji (taśma/klej) — i to jest dokładnie to, co pokazuje film.

Krok 5 — Zapisz zmodyfikowany plik dla swojej hafciarki
Cel: zapisać czysty plik wynikowy bez nadpisywania oryginału.
Działania:
- Wybierz File > Save As.
- Wybierz format właściwy dla Twojej maszyny (w filmie pada przykład PES v9).
- Nazwij plik jednoznacznie, np. z dopiskiem
_6x10_EDITED.Kontrolaprzed zapisaniem upewnij się, że program pokazuje rozmiar mieszczący się w 6x10.

Krok 6 — Powtórz tę samą metodę dla innych „za dużych” bloków (np. Cake)
Dla bloku Cake (i innych z serii) robisz dokładnie to samo:
- Otwórz pikowanie.
- Scal blok.
- Usuń placement/tack-down.
- Sprawdź rozmiar.
- Zapisz jako nowy plik.

Checklista po edycji w programie (koniec etapu software)
- Orientacja: właściwy plik pikowania.
- Pozycjonowanie: elementy wyśrodkowane.
- Edycja: usunięte kroki 3 i 4 (placement/tack-down).
- Czyszczenie: brak pojedynczych ściegów poza obrysem.
- Wymiary: rozmiar mieści się w ograniczeniach 6x10.
- Plik: zapisany jako nowy (oryginał zostaje nietknięty).
Blok Flag — przypadek specjalny
Blok Flag jest w tym projekcie „trudnym klientem”. Autorka wyjaśnia, że przy tamborku 6x10 nie da się zachować pełnej sekwencji ITH dla elementów składanych.
Rozwiązanie: elementy konstrukcyjne (pasy) szyjesz tradycyjnie, a hafciarkę wykorzystujesz do samego pikowania.

Co robi film dla bloku Flag (workflow pod 6x10)
Cel: zachować efekt pikowania z hafciarki, ale konstrukcję wykonać na maszynie do szycia.
Działania:
- Otwórz wyłącznie plik pikowania 6x10.
- Wydrukuj instrukcję/PDF do wersji „pieced”.
- Zaznacz na stabilizatorze ramkę z zapasem 1/4 cala.
- Przymocuj uszyty wcześniej blok flagi klejem w sztyfcie, trzymając się zaznaczonych linii.
- Uruchom pikowanie.
Stabilizacja materiału bez tack-down
To najbardziej krytyczny fragment całego procesu. Skoro usuwasz tack-down, musisz zapewnić, że warstwy nie przesuną się podczas pikowania.
Masz dwie praktyczne drogi: taśma albo klej w sztyfcie.
Stacja do tamborkowania do haftu

Opcja A — Papierowa taśma Kimberbell
Metoda: ułóż kanapkę materiał/ocieplina na stabilizatorze i zabezpiecz krawędzie taśmą tak, aby materiał nie „pływał” podczas pikowania.
Plusy: szybkie, czyste zdejmowanie.
Minusy: jeśli igła trafi w taśmę, może się kleić i pogorszyć pracę nici.
Opcja B — Klej w sztyfcie
Autorka preferuje Sewline glue pen.
Metoda: nałóż cienką linię kleju wewnątrz obszaru zapasu 1/4 cala (tam, gdzie i tak nie ma być ściegu dekoracyjnego), dociśnij materiał do stabilizatora.
Plusy: trzyma równomiernie na całej krawędzi, nie tylko w narożnikach.
Minusy: wymaga precyzji — klej nie powinien wejść w strefę szycia.

Drzewko decyzji — jak stabilizować bez tack-down
START: masz stabilizator w ramie hafciarskiej i przygotowaną kanapkę materiałową.
- Czy to jest wcześniej uszyty blok Flag?
- TAK: wybierz klej w sztyfcie (precyzyjne pasowanie do zaznaczeń).
- NIE: przejdź dalej.
- Czy boisz się, że igła trafi w taśmę/klej?
- TAK: użyj taśmy, ale prowadź ją poza ścieżką szycia i kontroluj pierwsze minuty pracy.
- NIE: klej w sztyfcie będzie najszybszy.
Ścieżka „upgrade” narzędzi: odciski ramy i poślizg materiału
Jeśli pracujesz na standardowej ramie hafciarskiej 6x10, po usunięciu tack-down łatwiej o mikroruch materiału.
- Typowy ból: mocne dociskanie w klasycznej ramie może zostawiać odciski ramy i potrafi minimalnie „ściągnąć” tkaninę przy dopinaniu — a przy pikowaniu to widać.
- Ułatwienie: tamborki magnetyczne dociskają materiał równiej na całym obwodzie, co pomaga utrzymać warstwy bez dodatkowych ściegów przyszycia.
Ostrzeżenie (bezpieczeństwo magnesów): Magnetyczne ramy hafciarskie mają bardzo silny chwyt. Mogą mocno przyciąć palce i są niebezpieczne dla osób z rozrusznikiem serca. Zdejmuj magnesy przez zsunięcie, nie przez podważanie.
Zapis pliku dla Twojej hafciarki
Dopasowanie „języka pliku” do maszyny jest równie ważne jak dopasowanie rozmiaru.

Kontrola formatu i zgodności
- Format: dobierz właściwy dla swojej maszyny (np. PES/JEF/EXP/DST). Zły format może powodować problemy z wyświetleniem pliku lub z kolorami.
- Wersja: w filmie zapis jest jako PES v9. Jeśli masz starszą maszynę i plik się nie pojawia, spróbuj zapisać w starszej wersji PES.
Kontrola jakości przed szyciem (po stronie programu/maszyny)
- Sprawdzenie obrysu/rozmiaru na maszynie: uruchom funkcję podglądu/trasowania i upewnij się, że haft nie „dobija” do plastiku ramy.
- Kontrola wymiaru po edycji: jeśli masz komunikat „za duże”, wróć do programu i szukaj pojedynczych ściegów poza obrysem.

Checklista operacyjna przed startem szycia
- Stabilizacja: materiał jest pewnie przyklejony/oklejony (zrób delikatny „tug test” — nie powinien się przesuwać).
- Rama hafciarska: wszystko równo siedzi (w magnetycznej — magnesy są w pełni osadzone).
- Obserwacja startu: pilnuj pierwszych ściegów — jeśli materiał zaczyna falować, zatrzymaj i popraw ułożenie.
Rozwiązywanie problemów (objaw → przyczyna → rozwiązanie)
1) Objaw: błąd „projekt za duży” / nie da się zapisać lub wgrać.
- Przyczyna: usunięto placement/tack-down, ale został pojedynczy ścieg poza obrysem.
- Rozwiązanie: oddal widok, znajdź „wiszący” ścieg i usuń go; ponownie sprawdź wymiary w pasku narzędzi.
2) Objaw: marszczenie lub „bąble” w środku podczas pikowania.
- Przyczyna: brak tack-down + zbyt słabe przytrzymanie warstw.
- Rozwiązanie: zwiększ powierzchnię trzymania (dokładniejsze klejenie w strefie zapasu lub lepsze oklejenie krawędzi).
3) Objaw: niedopasowanie (pikowanie nie pasuje do bloku).
- Przyczyna: elementy nie zostały idealnie wyśrodkowane przy scalaniu.
- Rozwiązanie: wróć do programu i wyrównaj środki obu warstw przed zapisem.
4) Objaw: klejenie igły / strzępienie nici.
- Przyczyna: igła wchodzi w linię kleju lub taśmę.
- Rozwiązanie: przenieś klej wyraźnie do strefy zapasu 1/4 cala i trzymaj taśmę poza ścieżką szycia.
Efekt końcowy
Stosując tę „chirurgiczną” metodę:
- Dopasowanie: projekt z odczytu 6.51" schodzi do ok. 6.02" x 6.24" i mieści się w 6x10.
- Jakość: unikasz problemów gęstości ściegu, które często pojawiają się po skalowaniu.
- Powtarzalność: przy dobrej stabilizacji (taśma/klej) blok trzyma geometrię.
Teraz możesz spokojnie przygotować kolejne bloki i przejść do szycia.
