Recenzja Ricoma MT-1501 po 2 latach: czego nauczył się właściciel prawdziwego warsztatu (i co zrobiłbym inaczej)

Jeśli dziś porównujesz hafciarki przemysłowe, prawdopodobnie jesteś już po etapie błyszczących broszur i „ficzerów”. Szukasz konkretu: czy ta maszyna realnie zarobi na siebie, czy poradzi sobie z grubymi kurtkami i usztywnianymi czapkami, i co się dzieje, kiedy — a nie jeśli — coś pójdzie nie tak?

Hafciarstwo to gra zmiennych, a nie magia jednego przycisku. Ten poradnik układa dwuletnie doświadczenia właściciela w praktyczny playbook pracy z hafciarka Ricoma mt-1501. Zamiast emocji z „unboxingu” skupimy się na fizyce ściegu, organizacji stanowiska, doborze materiałów oraz podstawowych zasadach bezpieczeństwa, które pozwalają prowadzić stabilną produkcję od pierwszego dnia.

Logika 15 igieł: dlaczego „w sam raz” to pułapka

Powód zakupu MT-1501 był uczciwy i typowy: celem były czapki. Bardzo szybko wychodzi jednak uniwersalna prawda tej branży: gdy oddasz klientowi czyste, równe czapki, natychmiast pojawia się pytanie: „A zrobisz do kompletu kurtki? A plecak dziecka? A torby/plecaki? A grube, płócienne torby?”

To pierwsza lekcja strategiczna: maszyna dobrana do dzisiejszych umiejętności często nie pasuje do jutrzejszego zysku.

Z punktu widzenia wydajności 15-igłowa hafciarka to nie tylko 15 kolorów założonych naraz. To ciągłość pracy.

• Wąskie gardło jednoigłowe: w maszynie domowej każda zmiana nici to przestój. Każdy przestój to ryzyko przesunięcia materiału, utraty pasowania albo błędu w nawleczeniu.
• Przepływ wieloigłowy: ustawiasz raz. Maszyna szyje. A Ty w tym czasie przygotowujesz kolejną sztukę, zamiast „pilnować” szpul.

Pro Tip (rzeczy grube/tubularne): Prześwit to „ukryta specyfikacja”. Odległość między płytką ściegową a ramieniem maszyny decyduje, co realnie da się szyć. Jeśli planujesz torby sportowe albo zimowe parki, konstrukcja typu „bridge” w MT-1501 daje potrzebny prześwit, którego brakuje mniejszym, pół-komercyjnym maszynom bez takiej konstrukcji.

Mit „zielonego przycisku”: przygotowanie vs. oczekiwania

Najbardziej ryzykowny moment dla początkującego to pierwszy tydzień. Właściciel przyznaje, że na starcie myślał: wgrywam JPG → Start → zarabiam. Rzeczywistość to fizyka digitalizacji, dobór flizeliny hafciarskiej i ustawienie naprężeń.

Przez kilka miesięcy oglądał materiały szkoleniowe, zanim w ogóle „dotknął” maszyny. To nie paranoja — to profesjonalizm. Wiele „złych recenzji maszyn” to w praktyce recenzje braku przygotowania.

„Ukryta” lista przygotowania do produkcji

Zanim weźmiesz od klienta pierwsze pieniądze, Twoje stanowisko musi być przewidywalne.

Procedura przedstartowa (Pre-Flight):

• 1. Kalibracja naprężenia (test „nici dentystycznej”): nie ufaj samym cyferkom na pokrętle. Pociągnij nić górną przez tor nawleczenia przy igle. Ma stawiać równy opór — jak nić dentystyczna przeciągana przez ciasne zęby: bez zacięć, ale też nie „luzem”. Jeśli idzie zbyt lekko, pojawią się pętle. Jeśli rwie się przy lekkim pociągnięciu, jest za ciasno.
• 2. Kontrola nici dolnej (zasada 1/3): odwróć próbkę ściegu satynowego. W idealnym balansie w środku kolumny widać ok. 1/3 białej nici dolnej, a po bokach po 1/3 nici górnej. Jeśli widzisz prawie wyłącznie nić górną — sygnał, że układ nici dolnej/obszar bębenka wymaga sprawdzenia.
• 3. Materiały eksploatacyjne klasy „production”: nie używaj nici i igieł z marketu hobbystycznego do pracy produkcyjnej. Trzymaj zapas mocnej nici poliestrowej, igieł Organ oraz nawiniętych bębenków.
• 4. „Niewidoczne” rzeczy, które ratują zlecenia: miej pod ręką tymczasowy klej w sprayu (505) do „floatingu”, olej do maszyny (aplikator-pisak pomaga w trudno dostępnych miejscach) oraz sprężone powietrze do oczyszczania okolic bębenka.

Czapki, 3D puff i „bramka umiejętności”: najtwardszy test

Warsztat z recenzji specjalizuje się w nakryciach głowy. I trafnie nazywa czapki — szczególnie usztywniane, ze szwem centralnym — „bramką umiejętności” w branży. Jeśli opanujesz 3D puff na usztywnianej czapce, reszta projektów zwykle staje się prostsza.

Dlaczego czapki są trudne? Fizyka. Przenosisz płaski projekt na zakrzywioną, sztywną powierzchnię, która „odpycha” igłę. To wzmacnia każde słabe ogniwo procesu:

1. Ugięcie igły: trafienie w gruby szew/buckram zwiększa ryzyko ugięcia i zrywania nici.
2. „Flagging”/podbijanie materiału: czapka potrafi pracować góra-dół z igłą, co sprzyja gniazdom nici.
3. Odciski ramy: żeby trzymało stabilnie, dokręcasz mocno, a na ciemnych materiałach zostają błyszczące ślady.

Jeśli rozważasz hafciarka do czapek ricoma, nie pytaj „czy szyje czapki?”. Pytaj: „czy jestem w stanie zapinać tę czapkę w ramie hafciarskiej powtarzalnie 50 razy z rzędu — bez bólu nadgarstków i bez niszczenia towaru?”

Rozwiązanie komercyjne: doposażenie pod rzeczy „sztywne”

Gdy uderzasz w ścianę przy czapkach albo grubych torbach, problemem rzadko jest sama głowica — częściej mechanika docisku i powtarzalność mocowania. Klasyczne rozwiązania często opierają się na sile.

Ścieżka upgrade’u workflow (Ból → Kryteria → Opcje):

• Wyzwalacz (ból): pojawiają się odciski ramy na ciemnych czapkach albo fizycznie nie jesteś w stanie docisnąć grubej kurtki. Po godzinie bolą nadgarstki.
• Kryteria (decyzja): jeśli robisz serie 20+ sztuk albo pracujesz na towarze premium, gdzie ślady są nieakceptowalne, ręczne plastikowe ramy stają się ryzykiem.
• Opcje (rozwiązanie):
  • Poziom 1 (technika): dodatkowa warstwa podkładu lub próba „wyparowania” śladów (wolne).
  • Poziom 2 (doposażenie): przejście na ramy magnetyczne (np. Sewtech MaggieFrame).
  • Dlaczego? Silne magnesy trzymają gruby materiał bez „miażdżenia” i tarcia typowego dla ram skręcanych. To ogranicza odciski i przyspiesza przeładunek przy grubych rzeczach.

Uwaga (bezpieczeństwo magnesów): przemysłowe ramy magnetyczne wykorzystują magnesy neodymowe. Są bardzo mocne. Ryzyko przytrzaśnięcia: trzymaj palce z dala od powierzchni styku — elementy potrafią „strzelić” do siebie z dużą siłą. Bezpieczeństwo medyczne: trzymaj magnesy co najmniej 6 cali od rozruszników serca i pomp insulinowych.

Kurtki i torby: wykorzystanie konstrukcji „bridge”

Właściciel działa w północnym Illinois, więc grube zimowe kurtki to codzienność. Wchodzi też w torby dziecięce i plecaki — trudne, bo przeszkadzają paski i zamki.

Tu MT-1501 wypada korzystnie względem konstrukcji „flat-bed”. Otwarta przestrzeń pod głowicą pozwala, żeby objętość torby „zwisała” w dół, zamiast klinować się o korpus.

Drzewko decyzyjne: materiał vs. flizelina hafciarska

Częsty błąd początkujących to zła „fundamentowa” warstwa pod haft. Poniżej prosta logika do bezpiecznych decyzji.

Złota zasada: jeśli materiał rozciąga się choć trochę, wybieraj cutaway. Tearaway zostaw na rzeczy, których nie da się rozciągnąć.

Checklista ustawienia (rzeczy grube)

• Kontrola prześwitu: ręcznie przejedź pantografem po całym obszarze ściegu. Czy pasek torby nie zahacza o „szyję” maszyny?
• Igła: do grubych rzeczy użyj ostrej, mocniejszej igły (Size 90/14 lub 100/16 titanium), żeby przebić canvas/denim.
• Zejdź z prędkości: nie ścigaj się. Zredukuj SPM do 500–600. Większa prędkość = więcej tarcia i ciepła, a ciepło na grubych rzeczach szybciej zrywa nić.

„Shooting bricks”: najczęściej to Ty (i to dobra wiadomość)

Właściciel ocenia, że 95% problemów to błąd operatora albo ustawienie materiałów eksploatacyjnych. To paradoksalnie dobra informacja — bo większość rzeczy da się naprawić bez serwisanta.

Wielu użytkowników szuka hafciarki ricoma licząc, że sama marka gwarantuje idealny ścieg. W praktyce maszyna to robot wykonujący polecenia. Jeśli dasz jej słabą nić albo projekt o ekstremalnej gęstości, będzie się wykładać.

Pułapka prędkości

Nowi właściciele maszyn komercyjnych lubią jechać 1000 SPM. To często próżność.

• Fizyka: im szybciej, tym większe tarcie i mniejsze „okno” na prawidłowe złapanie nici przez chwytacz.
• Realny sweet spot: dla większości płaskich rzeczy (polo) 700–750 SPM bywa najbardziej efektywne. Dla czapek i 3D puff schodź do 550–650 SPM.
• Matematyka: 1000 SPM z trzema zerwaniami nici trwa dłużej niż 650 SPM bez zrywania.

Pro Tip: jeśli maszyna brzmi, jakby „męczyła się” albo „waliła”, jedziesz za szybko jak na dany materiał. Słuchaj maszyny.

Scenariusz „Ghostbusters”: diagnostyka elektroniki

W recenzji pojawia się poważny incydent: maszyna zaczęła losowo się włączać/wyłączać (power-cycling). Rozwiązaniem była wymiana płytki (Control Panel Circuit Board) w panelu sterowania.

Brzmi technicznie, ale modułowe naprawy są częścią posiadania sprzętu przemysłowego.

Sekwencja diagnostyki od najtańszego do najdroższego

Gdy pojawia się problem, nie panikuj. Idź po kolei, żeby oszczędzić czas i pieniądze.

1. Poziom 1: tor nici (za darmo)
   • Nawlecz maszynę od zera. Upewnij się, że nić jest w talerzykach naprężacza (test „nici dentystycznej”).
   • Wymień igłę (sprawdź, czy „scarf” — wcięcie — jest ustawione zgodnie z wymaganiem maszyny, zwykle do tyłu).
2. Poziom 2: nić dolna (tanie)
   • Przedmuchaj okolice bębenka sprężonym powietrzem. Jeden kłaczek potrafi rozjechać naprężenia.
   • Podmień bębenek.
3. Poziom 3: plik (cyfrowe)
   • Czy wzór nie jest uszkodzony? Spróbuj wyszyć standardowy plik testowy zapisany w maszynie. Jeśli test działa, problem leży w digitalizacji.
4. Poziom 4: hardware (drogo)
   • Objaw: losowe zaniki zasilania, migotanie ekranu.
   • Działanie: natychmiast kontakt z supportem. Nie otwieraj komory elektroniki bez autoryzacji.

Uwaga (wysokie napięcie): w maszynach komercyjnych są kondensatory, które trzymają ładunek nawet po odłączeniu zasilania. Zawsze odłącz maszynę na co najmniej 60 sekund przed dotykaniem elementów wewnętrznych i trzymaj się zaleceń producenta.

Zakup używanej? Realność wsparcia technicznego

Częste pytanie z praktyki: czy warto kupić używaną maszynę? Autor potwierdza: gwarancja zwykle nie jest przenoszona.

Kupując używaną hafciarka ricoma, zamieniasz kapitał (gotówkę) na ryzyko (wsparcie).

• Budżet na ryzyko: jeśli padnie płyta w używanej maszynie, czy możesz od razu wyłożyć $500+ na część?
• Przestoje: czy możesz pozwolić sobie na 7 dni bez produkcji, zanim dojdą części?

Jeśli prowadzisz firmę, gdzie spóźnienie oznacza utratę klienta, gwarancja i sprawna infolinia nie są „dodatkiem” — to polisa na cashflow.

„Czy ona jest głośna?” Diagnostyka słuchem

Doświadczony operator nie tylko patrzy na maszynę — on jej słucha.

• „Thump-thump”: rytmiczne, tępe uderzenia to dźwięk igły wchodzącej w materiał. To normalne.
• „Click-click”: ostry, metaliczny klik zwykle oznacza kontakt igły ze stopką lub płytką. ZATRZYMAJ NATYCHMIAST. Za chwilę złamiesz igłę.
• „Whine”: wysoki „jęk” oznacza, że silnik walczy z oporem — często to splątanie nici pod płytką albo brak smarowania.

Jeśli szukasz cichej przemysłowa hafciarka do czapek, pamiętaj, że „cicho” jest względne. To narzędzia przemysłowe. Ale zmiana głośności i charakteru dźwięku to Twój podstawowy system ostrzegania.

Wymiarowanie: cale dla klienta, milimetry dla maszyny

Początkujący pytał o wymiary. Standardowy workflow w branży minimalizuje pomyłki:

1. Etap sprzedaży: rozmawiaj z klientem w calach. „Logo będzie miało 3,5 cala szerokości.”
2. Etap digitalizacji: przejdź na milimetry. Hafciarki „myślą” metrycznie. 3,5 cala ≈ 89 mm.
3. Etap wykonania: sprawdzaj limit ramy w milimetrach.

Dlaczego? Dokładność pozycjonowania. Jeśli Twoja rama ma 150 mm szerokości, a wzór 148 mm, jesteś w strefie ryzyka. Zostawiaj 10 mm marginesu bezpieczeństwa z każdej strony, żeby stopka nie uderzyła w ramę.

Workflow i przestrzeń: ergonomia zysku

Tło wideo pokazuje prawdziwy warsztat produkcyjny. Planowanie przestrzeni ma bezpośredni wpływ na wydajność. W praktyce potrzebujesz trzech stref:

1. Strefa przygotowania: gdzie odkładasz blanki i segregujesz je rozmiarami.
2. Strefa zapinania w ramie hafciarskiej: stabilny stół na wysokości pasa, ramy, flizelina hafciarska, podkłady.
3. Strefa „strzału”: sama maszyna.

Checklista operacyjna (rutyna dzienna)

• Praca seriami: przygotuj 5 sztuk „do przodu”. Maszyna nie może czekać na Ciebie.
• Stacja do zapinania: trzymaj klej w sprayu w pudełku/pojemniku, żeby ograniczyć lepki overspray na podłodze i ekranach.
• Ergonomia: jeśli zapinasz 100 toreb, użyj Stacje do tamborkowania (osprzęt, który trzyma ramę). Nadgarstki padną szybciej niż maszyna.

Filozofia „kup większą” (z filtrem realiów)

Właściciel radzi: bierz tak dużą, jaką możesz udźwignąć finansowo. To często ma sens, ale jest tu ważny niuans.

• Pułapka pojemności: 15 igieł nie zrobi z Ciebie lepszego hafciarza — pozwoli tylko szybciej popełniać błędy.
• Ścieżka skalowania:
  • Krok 1: opanuj podstawy na jednoigłowej lub mniejszej wieloigłowej.
  • Krok 2: znajdź wąskie gardło. Czy to zmiany nici? (weź 15 igieł). Czy to szybkość zapinania w ramie? (weź ramy magnetyczne). Czy to wolumen? (druga maszyna).

Gdy jesteś gotów na skalowanie, produkty takie jak Sewtech’s Multi-Needle Machines są projektowane właśnie pod ten etap — dają przemysłową wydajność (15 igieł, duże pola) bez bariery wejścia typowej dla marek „legacy”.

Gwarancja i support: ochrona cashflow

W biznesie przestój = utracony przychód. Historia z wymianą płytki pokazuje, że Ricoma uznała naprawę w ramach gwarancji.

Checklista kontaktu z supportem (pro):

1. Numer seryjny: miej go zapisany z boku maszyny.
2. Wideo objawu: gdy dzieje się coś dziwnego, nagraj to. Support potrafi rozpoznać dźwięk/ruch w 10 sekund.
3. Numer zgłoszenia: zawsze proś o ticket.

Werdykt końcowy: budowa kompletnego systemu

Czy MT-1501 jest „dobra”? Uczciwa odpowiedź: to wydajne narzędzie przemysłowe jeśli szanujesz fizykę haftu. Dla tego właściciela niezawodnie ogarnia 3D puff, kurtki i serie produkcyjne.

Ale sama maszyna to tylko element układanki.

• Jeśli walczysz z odciskami ramy i zmęczeniem nadgarstków: doposaż się w ramy magnetyczne.
• Jeśli walczysz ze zrywaniem nici: przejdź na materiały eksploatacyjne klasy produkcyjnej (nić poliestrowa, igły Organ). W komentarzach autor wskazuje, że używa Madeira i Candle Thread, a na płaskich rzeczach zwykle pracuje do ok. 700 SPM i niżej; na czapkach i 3D puff schodzi z prędkości.
• Jeśli walczysz z przepustowością: czas myśleć o kolejnej maszynie/głowicach.

Jeśli masz problem z Akcesoria do tamborkowania do hafciarki i powtarzalnym pasowaniem na trudnych rzeczach, pamiętaj: „naprawą” nie zawsze jest nowa maszyna — czasem to po prostu właściwy system wsparcia dla tego, co już masz.

FAQ

• Q: Jaka jest najbezpieczniejsza checklista „przed startem”, żeby ograniczyć zrywanie nici i pętle w 15-igłowej hafciarce komercyjnej takiej jak Ricoma MT-1501?
  A: Stosuj powtarzalną 4-punktową rutynę przed przyjęciem płatnych zleceń — większość „problemów z maszyną” zaczyna się właśnie tutaj.
  • Nawlecz od nowa i zrób test naprężenia „na nić dentystyczną”: celuj w równy opór bez zacięć.
  • Odwróć próbkę ściegu satynowego i zastosuj zasadę 1/3: nić dolna powinna być widoczna mniej więcej w 1/3 w środku.
  • Używaj materiałów eksploatacyjnych klasy produkcyjnej: mocna nić poliestrowa, igły Organ i nawinięte bębenki.
  • Miej gotowe „ukryte” rzeczy: tymczasowy klej w sprayu (505), olej do maszyny (aplikator-pisak pomaga) i sprężone powietrze do okolic bębenka.
  • Kontrola sukcesu: próbka ma zbalansowaną nić górną/dolną (brak pętli od spodu, brak wyciągania nici dolnej na wierzch).
  • Jeśli dalej nie działa… wymień igłę i ponownie sprawdź, czy nić siedzi w talerzykach naprężacza.
• Q: Jak początkujący może sprawdzić, czy naprężenie nici górnej jest poprawne w Ricoma MT-1501, bez polegania na numerach z pokrętła?
  A: Użyj testu „nici dentystycznej” plus kontroli spodu ściegu zamiast ufać skali.
  • Pociągnij nić ręką przez tor nawleczenia: ma czuć się jak nić dentystyczna przeciągana przez ciasne zęby (stały opór, nie „luzem”).
  • Wyszyj małą próbkę satyny i odwróć ją.
  • Zmieniaj tylko jedną rzecz naraz (najpierw naprężenie górne, potem ponowny test).
  • Kontrola sukcesu: od spodu widać wycentrowaną nić dolną, a po bokach nić górną (bez pętli).
  • Jeśli dalej nie działa… oczyść/przedmuchaj okolice bębenka i podmień bębenek na świeży, zanim wykonasz większe korekty.
• Q: Na czym polega „zasada 1/3” przy diagnozie naprężenia nici dolnej w hafciarkach komercyjnych i jak użyć jej, żeby uniknąć pętli?
  A: Sprawdź spód ściegu satynowego: celem jest ok. 1/3 widocznej nici dolnej w środku.
  • Wyszyj kontrolowaną próbkę satyny (nie gęsty fill).
  • Odwróć próbkę i szukaj białej nici dolnej w środku, z nicią górną po obu stronach.
  • Jeśli od spodu widać prawie wyłącznie nić górną, potraktuj to jako sygnał do sprawdzenia bębenka i czystości okolic chwytacza w pierwszej kolejności.
  • Kontrola sukcesu: kolumny na wierzchu są gładkie, a od spodu widać wycentrowany „tor” nici dolnej.
  • Jeśli dalej nie działa… nawlecz od nowa i potwierdź, że nić jest faktycznie między talerzykami naprężacza (ponownie test „nici dentystycznej”).
• Q: Co powinien zrobić właściciel Ricoma MT-1501 jako pierwsze, gdy hafciarka zaczyna losowo się restartować albo ekran miga?
  A: Traktuj losowe zaniki zasilania/migotanie jako problem elektryczny i eskaluj szybko — przerwij szycie i skontaktuj się ze wsparciem.
  • Bezpiecznie wyłącz maszynę i zatrzymaj produkcję, żeby nie pogłębić problemu i nie zgubić kroków.
  • Udokumentuj objaw: nagraj krótkie wideo migotania/power-cyclingu.
  • Zastosuj sekwencję od najtańszego do najdroższego zanim zaczniesz zgadywać części: nawleczenie, wymiana igły, czyszczenie bębenka, test na znanym dobrym pliku testowym.
  • Kontrola sukcesu: maszyna wyszywa standardowy plik testowy bez restartów i bez glitchy ekranu.
  • Jeśli dalej nie działa… kontaktuj się z supportem i nie otwieraj komory elektroniki bez autoryzacji.
• Q: Jakie są najważniejsze zasady bezpieczeństwa przy pracy z przemysłowymi ramami magnetycznymi (neodymowymi) do kurtek i grubych czapek?
  A: Traktuj ramy magnetyczne jako ryzyko przytrzaśnięcia i ryzyko dla urządzeń medycznych; pracuj powoli i świadomie.
  • Trzymaj palce całkowicie z dala od powierzchni styku, zanim pozwolisz magnesom „złapać”.
  • Rozdzielaj i dosadzaj ramę kontrolowanym ruchem — nie „upuszczaj” górnego pierścienia.
  • Trzymaj magnesy co najmniej 6 cali od rozruszników serca i pomp insulinowych.
  • Kontrola sukcesu: rama zamyka się bez kontaktu z palcami, a materiał jest trzymany pewnie bez miażdżących śladów.
  • Jeśli dalej nie działa… zmniejsz grubość w strefie docisku albo przełóż warstwy tak, by magnesy domykały się płasko i równomiernie.
• Q: Jakie dźwięki ostrzegawcze powinny natychmiast zatrzymać operatora hafciarki komercyjnej, żeby nie połamać igieł?
  A: Natychmiast zatrzymaj maszynę przy ostrym, metalicznym „klik-klik” — zwykle oznacza kontakt igły ze stopką lub płytką.
  • Rozróżniaj metaliczne „klik-klik” (źle) od tępego, rytmicznego „thump-thump” (normalne przebicie materiału).
  • Zatrzymaj maszynę w momencie pojawienia się klikania i sprawdź ustawienie igły oraz prześwit.
  • Sprawdź, czy igła nie jest źle osadzona i czy nic nie blokuje okolic płytki.
  • Kontrola sukcesu: po korekcie wraca stabilny „thump” bez metalicznych klików.
  • Jeśli dalej nie działa… wymień igłę i ponownie sprawdź orientację „scarf” zgodnie z wymaganiem maszyny.
• Q: Jaki jest najszybszy workflow „od bólu do rozwiązania”, żeby ograniczyć odciski ramy i zmęczenie nadgarstków przy seriach 20+ czapek i ciężkich kurtek?
  A: Stosuj podejście warstwowe: najpierw technika, potem doposażenie w ramy magnetyczne, a na końcu skalowanie mocy przerobowych.
  • Poziom 1 (technika): dołóż podkład i spróbuj usuwać ślady parą (wolniej, ale czasem pomaga).
  • Poziom 2 (doposażenie): przejdź na ramy magnetyczne, które trzymają grube materiały bez „dokręcania na siłę”.
  • Poziom 3 (wydajność): jeśli wąskim gardłem jest czas zapinania i wolumen, rozważ skalowanie produkcji systemem wieloigłowym.
  • Kontrola sukcesu: na ciemnych czapkach jest mniej błyszczących pierścieni, czas przeładunku spada, a zapinanie w ramie nie męczy nadgarstków po godzinie.
  • Jeśli dalej nie działa… sprawdź powtarzalność mocowania (to samo miejsce i napięcie za każdym razem) i wróć do doboru flizeliny hafciarskiej pod dany wyrób.