Dzielenie i kolorowanie kupionego wzoru haftu w Floriani Total Control (bez niszczenia oryginalnego pliku)

Dlaczego warto dzielić jednokolorowy wzór?

Wiele kupowanych plików hafciarskich jest przygotowanych jako jeden blok koloru (monochromatyczny) — to proste w dystrybucji i „uniwersalne”. Tyle że w realnej pracy rzadko chcesz, żeby wszystko było jednym kolorem. Wzór koguta może aż prosić się o czerwony akcent i złote detale, a plik traktuje każdy ścieg jak jedną, ciągłą sekwencję.

W tym materiale rozkładamy jednokolorowy projekt na części (na przykładzie pliku Urban Threads „Rooster”) i składamy go ponownie jako projekt wielokolorowy: wyciągamy konkretne elementy tekstu, rozdzielamy je na niezależne obiekty i przypisujemy im osobne kolory nici.

Co wyniesiesz z tego procesu:

1. Precyzyjny workflow „po jednym elemencie”: jak izolować pojedyncze słowo narzędziem Lasso bez przypadkowego „zahaczenia” sąsiednich ściegów.
2. Czysta struktura obiektów: każdy element jako osobny obiekt = łatwiejsza edycja, podmiana koloru i kontrola kolejności.
3. Bezpieczeństwo plików: nawyk, dzięki któremu nie nadpiszesz kupionego oryginału.

Nawet jeśli jesteś na poziomie średniozaawansowanym, opanowanie komendy „Split Join” to kluczowa mikroumiejętność. To most między „pobranym, generycznym plikiem” a projektem, który wygląda jak przygotowany pod konkretną realizację.

Otwieranie projektu i ustawienie tamborka

Zaczynamy w Floriani Total Control (logika będzie podobna w innych programach), od otwarcia projektu i natychmiastowego ustawienia tamborka. Nie traktuj tego jako formalności. To krok kontrolny, który wpływa na to, jak projekt „zachowa się” w praktyce.

Jeśli napis jest szeroki (układ poziomy), haftowanie go w orientacji pionowej często kończy się marszczeniem lub „uciekaniem” linii. Dlatego dopasowujemy środowisko cyfrowe do realnego sposobu szycia.

Krok 1 — Import projektu

• Działanie: użyj Open File, aby wskazać kupiony plik Urban Threads.
• Kontrola na ekranie: czy projekt w całości mieści się w polu roboczym? Jeśli jakikolwiek fragment wchodzi w obszar graniczny, jesteś w strefie ryzyka.
• Wskazówka praktyczna: zostaw wyraźny margines bezpieczeństwa między krawędzią projektu a granicą tamborka — tak, aby projekt „oddychał” i nie pracował na styk.

Krok 2 — Zmień orientację tamborka na poziomą (Horizontal)

W oknie wyboru tamborka przełącz orientację na Horizontal.

• Działanie: wybierz odpowiedni tamborek i ustaw „Rotate”/„Horizontal” (nazwy mogą się różnić).
• Sygnał wizualny: granica tamborka obraca się na ekranie o 90°. Szeroki tekst powinien teraz układać się naturalnie w poziomie.

Dlaczego to ma znaczenie (praktyczny test)

W programie tamborek to prostokąt. W realu orientacja tamborka wpływa na to, jak stabilizujesz materiał i jak materiał reaguje na ruchy maszyny. Szerokie napisy są wrażliwe na minimalne przesunięcia podczas szycia.

W praktyce produkcyjnej: Jeśli widzisz, że napis startuje prosto, a kończy „krzywo”, bardzo często problemem nie jest plik, tylko powtarzalność mocowania. Wtedy pomaga stacja do tamborkowania — stabilizuje proces i ułatwia utrzymanie tej samej osi (poziomej) jak w projekcie.

Narzędzie Freehand Select (Lasso) — selekcja ściegów

Teraz wchodzimy w etap „chirurgiczny”. Klucz to zaznaczyć tylko te ściegi, które chcesz wydzielić i pokolorować — zaczynamy od słowa „ROOSTER”. Użyjemy Freehand Select Mode (Lasso).

Krok 3 — Włącz Freehand Select (Lasso)

• Działanie: znajdź ikonę Lasso na pasku narzędzi.

Krok 4 — Obrysuj słowo „ROOSTER”

• Działanie: klikaj lewym przyciskiem punkt po punkcie dookoła słowa „ROOSTER”.
• Sposób pracy: zamiast przeciągać myszą, klikaj krótkimi odcinkami — daje to większą kontrolę.
• Sygnał wizualny: zobaczysz linię selekcji. Gdy wrócisz w okolice punktu startu, naciśnij Return/Enter, aby domknąć zaznaczenie.
• Kryterium powodzenia: ściegi tworzące „ROOSTER” powinny zmienić kolor na czerwony (lub kolor zaznaczenia w Twoim programie).

Uwaga: dokładność selekcji jest kluczowa

Lasso nie „rozumie” liter — ono łapie surowe dane ściegów. Jeśli obrys przypadkiem zahaczy fragment sąsiedniego napisu, po rozdzieleniu powstaną „osierocone” ściegi (na gotowym hafcie wyglądają jak błąd lub nitki „kłaczka”).

Zasada bufora: Zostaw minimalny zapas między linią selekcji a ściegami, które chcesz przejąć. Lepiej objąć trochę pustej przestrzeni niż przeciąć zbyt blisko. Jeśli coś poszło nie tak — od razu cofnij (Ctrl+Z) i zaznacz ponownie.

Komenda „Split Join” — rozdzielenie na osobny obiekt

Gdy „ROOSTER” jest zaznaczony na czerwono, nadal jest częścią jednokolorowego obiektu. Musimy go odseparować.

Krok 5 — Rozdziel zaznaczone ściegi do nowego obiektu

• Działanie: wybierz Edit > Split Join > Split.
• Potwierdzenie: na podglądzie może „nic się nie stać”, ale w panelu sekwencji/obiektów powinien pojawić się nowy, oddzielny element odpowiadający zaznaczeniu.

Co robi split (a czego nie robi)

Rozdzielenie przenosi istniejące punkty ściegu do nowego „kontenera” (obiektu).

• Robi: pozwala niezależnie zmieniać kolor, kolejność i widoczność.
• Nie musi robić: automatycznie dodawać nowe wiązania (tie-in/tie-off) — zależy od programu i ustawień.
• Nie robi: zmian gęstości ani kompensacji.

Ryzyko praktyczne: po rozdzieleniu może pojawić się inne zachowanie przejść między obiektami (np. skok/jump). Jeśli Twoja maszyna nie obcina automatycznie, trzeba będzie to uwzględnić w wykończeniu.

Przypisywanie kolorów z palety nici

Skoro obiekty są rozdzielone, możemy przypisać im kolory. W przykładzie użyto palety Marathon Viscose Rayon.

Krok 6 — Pokoloruj obiekt „ROOSTER” na czerwono

• Działanie: wybierz obiekt „ROOSTER” (najlepiej z panelu sekwencji/obiektów).
• Działanie: otwórz katalog/paletę nici.
• Działanie: wybierz paletę Marathon i ustaw odcień czerwieni.
• Efekt: napis na ekranie zmienia kolor.

Krok 7 — Powtórz dla „HEN” (split + ciemniejszy żółty/złoty)

Powtarzamy ten sam schemat:

1. Zbliż widok na „HEN”.
2. Zaznacz Lasso tylko ten napis.
3. Wykonaj Edit > Split Join > Split.
4. Przypisz kolor żółty/złoty (ciemniejszy odcień, aby był czytelny).

Krok 8 — Zmień kolor dolnego tekstu na Dark Gray

Na końcu zostaje dolna linia („delivers the GOODS”) jako pozostałość oryginalnego obiektu po wydzieleniu dwóch górnych napisów.

• Działanie: zaznacz pozostały obiekt.
• Działanie: ustaw kolor Dark Gray (ciemny szary) w palecie Marathon.

Planowanie kolorów „pod maszynę”, nie „pod ekran”

Kolor na ekranie jest etykietą dla przystanków kolorystycznych. Maszyna wykona to, co ma załadowane na igłach/na nici — a nie to, co „ładnie wygląda” w podglądzie.

• Zasada: traktuj kolory w programie jako wymuszenie stopów/zmian.
• Praktyka: jeśli nie znasz idealnej nazwy odcienia, ważniejsze jest, żeby elementy były rozdzielone i miały różne kolory (różne „stopy”).

Jeśli pracujesz seriami, powtarzalność pozycjonowania jest kluczowa. Dedykowane Akcesoria do tamborkowania do hafciarki pomaga utrzymać to samo miejsce haftu na każdej sztuce.

Zapis nowej wersji wielokolorowej

Tego kroku nie pomijaj. „Save” potrafi nadpisać oryginał, a „Save As” ratuje pliki.

Krok 9 — Save As (nie nadpisuj)

• Działanie: File > Save As.
• Protokół nazwy: np. Rooster_Split_3Color_v1.pes.
• Dlaczego: oryginalny kupiony plik powinien zostać nienaruszony — w razie potrzeby wracasz do wersji wyjściowej bez ponownego pobierania.

Ściąga: co tak naprawdę robisz w tym workflow

1. Ustawienie: dopasowujesz orientację tamborka do proporcji projektu.
2. Izolacja: Lasso wycina konkretny fragment ściegów.
3. Rozdzielenie: Split przenosi te ściegi do nowego obiektu.
4. Oznaczenie: przypisujesz obiektowi nowy kolor (czyli nowy stop).

Nie tworzysz nowych ściegów — porządkujesz istniejące w osobne „koszyki”.

Przygotowanie (materiały i szybkie kontrole przed haftem)

Sama edycja w programie nie wystarczy, jeśli przygotowanie do haftu jest słabe.

„Ukryte” rzeczy, które warto mieć pod ręką

• Pęseta: przydaje się do krótkich nitek skokowych po rozdzielaniu obiektów.
• Stabilizator/flizelina hafciarska: dobierz do materiału tak, aby napis nie falował.

Checklista przed testowym wyszyciem

• Czy projekt mieści się w tamborku z bezpiecznym marginesem?
• Czy masz fizycznie przygotowane kolory nici (czerwony, złoty/żółty, ciemny szary)?
• Czy po rozdzieleniu masz wyraźnie 3 przystanki kolorystyczne w sekwencji?

Ustawienia (co ogranicza poprawki i straty czasu)

Wiele „błędów programu” to w praktyce błędy mocowania materiału. Jeśli materiał pracuje, napis będzie wyglądał źle niezależnie od tego, jak dobrze rozdzieliłeś obiekty.

Dobór stabilizacji i mocowania — szybkie drzewko decyzji

1. Czy element jest trudny do zapięcia (np. torba, rękaw) albo nie chcesz mocno zgniatać włókien?

• TAK: rozważ tamborki magnetyczne — pozwalają dociskać materiał bez klasycznego „wciskania” w pierścień.
• NIE: przejdź dalej.

2. Czy materiał jest elastyczny (T-shirt, jersey)?

• TAK: unikaj naciągania materiału podczas zapinania; stabilizacja musi trzymać kształt.
  • Rozwiązanie: Tamborek magnetyczny często ułatwia docisk bez „przeciągania” dzianiny.
• NIE: dobierz stabilizator do gramatury i gęstości haftu.

Checklista przed rozdzielaniem obiektów

• Orientacja tamborka na ekranie odpowiada planowanemu szyciu.
• Widok jest wystarczająco powiększony do precyzyjnej selekcji.
• Zostawiasz minimalny bufor przy obrysie Lasso.
• Oryginał jest zabezpieczony (osobny plik / zapiszesz jako nową nazwę).

Operacja (kroki z punktami kontrolnymi)

Krok A — Rozdziel i pokoloruj „ROOSTER”

1. Zaznacz Lasso.
2. Enter = aktywne zaznaczenie.
3. Split.
4. Kolor czerwony.

Punkt kontrolny: przełącz widoczność nowego obiektu (ikona „oka”). Czy znika i wraca wyłącznie „ROOSTER”? Jeśli razem z nim znika fragment „HEN” — cofnij i zaznacz ponownie.

Krok B — Rozdziel i pokoloruj „HEN”

1. Lasso na „HEN”.
2. Enter.
3. Split.
4. Kolor złoty/żółty.

Punkt kontrolny: sprawdź, czy żaden fragment dolnego tekstu nie zmienił koloru.

Krok C — Pokoloruj dolny tekst na Dark Gray

1. Zaznacz pozostały obiekt.
2. Ustaw Dark Gray.

Oczekiwany rezultat: plik z 3 wyraźnymi stopami kolorystycznymi.

Krok D — Zapisz bezpiecznie

1. Save As pod nową nazwą.

Checklista końcowa

• W sekwencji widzisz 3 obiekty/sekcje.
• Program pokazuje 3 zmiany koloru.
• Podgląd ściegu/animacja pokazuje logiczny przebieg (od góry do dołu).

Kontrola jakości (co sprawdzają praktycy przed wyszyciem)

1) Kolejność sekwencji

Upewnij się, że kolejność jest sensowna: najpierw „ROOSTER”, potem „HEN”, potem dolny tekst. Jeśli program skacze góra–dół, popraw kolejność w panelu sekwencji.

2) Powtarzalność mocowania (ukryta zmienna)

Nawet idealny plik nie uratuje krzywego mocowania.

• Objaw: część sztuk wychodzi prosto, część minimalnie pod kątem.
• Przyczyna: zmęczenie i różnice w ręcznym mocowaniu.
• Rozwiązanie: Stacje do tamborkowania standaryzują pozycję i docisk.

3) Naprężenie nici i start po zmianie koloru

Po rozdzieleniu obiektów mogą pojawić się krótkie starty/wiązania, które wymagają uwagi.

• Jeśli na początku segmentu robi się „gniazdo” — zatrzymaj, sprawdź prowadzenie nici i kontroluj początek segmentu.

Diagnostyka (Objaw → prawdopodobna przyczyna → szybka naprawa)

Efekt końcowy (co powinieneś mieć po zakończeniu)

Po wykonaniu kroków: ustawienie orientacji, precyzyjne Lasso, Edit > Split Join > Split oraz przypisanie kolorów z palety — masz jednokolorowy projekt przerobiony na czytelny, wielokolorowy plik.

Twoje rezultaty:

1. Nienaruszony oryginał (bez zmian).
2. Nowy plik produkcyjny z 3 stopami kolorystycznymi.
3. Umiejętność, którą zastosujesz do wielu kupionych wzorów.

To workflow jest świetnym wejściem w profesjonalną personalizację. Pamiętaj tylko: program to połowa sukcesu — druga połowa to powtarzalne mocowanie i stabilizacja. Wraz ze wzrostem produkcji szybciej docenisz narzędzia typu tamborki magnetyczne oraz konsekwentny proces przygotowania.