Przestań szukać w Program Files: prawdziwy folder Custom Shapes w Floriani Total Control U (i 3 szybkie sposoby na zbudowanie biblioteki kształtów do ponownego użycia)

Jeśli kiedykolwiek postępowałeś(-aś) zgodnie z instrukcją z wbudowanej Pomocy w Floriani Total Control U dotyczącą zapisu Custom Shape i pomyślałeś(-aś): „Czy ja coś robię źle? Przecież tego folderu tu nie ma” — to spokojnie. To nie Twoja wina. W praktyce nawet doświadczeni digitizerzy potrafią stracić na tym godzinę, bo oficjalna dokumentacja wskazuje ścieżkę, która na współczesnym Windowsie po prostu nie istnieje.

W tym poradniku odtwarzamy cały proces od zera i prostujemy błąd z instrukcji. Co ważniejsze — dokładamy dyscyplinę pracy jak w produkcji. Sam zapis kształtu jest prosty; zapisanie czystego, gotowego do szycia konturu, który później nie będzie powodował zrywania nici czy „gniazdowania” od spodu, wymaga już kilku dobrych nawyków.

Ścieżka z Pomocy Floriani Total Control U, która prowadzi donikąd

W materiale wideo prowadzący otwiera Pomoc Floriani. Program „pewnym tonem” kieruje do Program Files (x86). Następnie w Windows Explorerze pokazuje fakty: w tej lokalizacji nie ma folderu Library.

To typowa pułapka dla nowych użytkowników: zaczynasz podejrzewać błędną instalację albo blokady uprawnień. Rzeczywistość jest prostsza — instrukcja jest nieaktualna względem tego, jak Windows organizuje pliki aplikacji i dane użytkownika.

Co realnie daje „Custom Shape” w Floriani (szybkość, powtarzalność i mniej odtwarzania pracy)

Dlaczego warto to naprawić? Bo „Custom Shape” w Floriani to zapisany kontur wektorowy — baza projektu zanim przypiszesz mu parametry ściegu.

Gdy zapiszesz kontur (jak gitara lub ikonka bomby z wideo), możesz jednym ruchem zamienić ten sam kształt na:

• Ścieg prosty (Run Stitch): np. linie pozycjonujące.
• Satyna (Satin Stitch): obrysy, naszywki, lamówki.
• Wypełnienie (Fill/Tatami): tła i pełne pola.
• Aplikację: przez połączenie powyższych.

W wideo prowadzący zamienia obrys gitary na ścieg prosty z długością 2.5 mm. To ważny „bezpieczny punkt startowy” dla run stitch:

• < 2.0 mm: ryzyko przecinania włókien (dziurki, osłabienie dzianiny).
• > 4.0 mm: ścieg robi się luźny i łatwo zahacza.
• 2.5 mm – 3.0 mm: często spotykany standard dla trwałych przeszyć technicznych i ściegów przejściowych.

Biznesowo oznacza to mniej sytuacji typu „digitalizuję to samo drugi raz”. Ale szybkość w programie to tylko połowa równania. Jeśli projekt zrobisz w 5 minut, a potem 15 minut walczysz z krzywym pozycjonowaniem lub odciskami po ramie, to realnie czasu nie oszczędzasz. W tym miejscu workflow cyfrowy zaczyna się łączyć z narzędziami przy maszynie (np. wieloigłowe maszyny SEWTECH czy lepsze ramy) — chodzi o balans między szybkością w komputerze a sprawnością na produkcji.

Naprawa „ukrytego folderu”: gdzie Floriani Total Control U naprawdę trzyma Custom Shapes w Windows

To jest właściwe rozwiązanie. Folder nie zniknął — jest ukryty przez system.

Poprawna ścieżka to: C:ProgramDataFlorianiTCULibraryCustom Shapes

Jak tam wejść (metoda „tylnymi drzwiami”)

1. Otwórz okno zapisu: Tools > Save Custom Shape.
2. Wskaż dysk: po lewej wybierz C:.
3. Przełącz pasek adresu: kliknij raz w górny pasek adresu — „okruszki” (breadcrumb) zamienią się w edytowalny tekst.
4. Wpisz ręcznie: ustaw kursor na końcu C:, wpisz ProgramData (jedno słowo) i naciśnij Enter.
5. Wejdź w foldery: Floriani > TCU > Library > Custom Shapes.

Wskazówka z wideo

Gdy raz trafisz do tego folderu, Floriani zwykle zapamiętuje lokalizację. Przy kolejnym zapisie okno powinno domyślnie otwierać właściwe miejsce.

Metoda 1 (najszybsza): import TrueType z Wingdings i zapis jako Custom Shape

To klasyczny skrót digitizera: użycie fontów-symboli (np. Wingdings) jako grafiki wektorowej.

Co prowadzący robi na ekranie

• Narzędzie: Import TTF Artwork.
• Font: Wingdings.
• Znak: „M” (renderuje się jako ikonka bomby).
• Krok krytyczny: w Properties odznacza Fill.

Szybki test wzrokowy: gdy Fill jest włączone, obiekt wygląda jak jednolita, „zalana” plama koloru. Po odznaczeniu Fill powinien zostać cienki, czytelny kontur. Custom Shapes muszą być konturami. Jeśli zapiszesz obiekt jako wypełniony, później programowi trudniej jest sensownie przypisywać inne typy ściegów.

Zapis

• Tools > Save Custom Shape.
• Przejdź do ścieżki ProgramData.
• Nazwij plik jasno (np. icon_bomb_outline).

Oczekiwany rezultat

Kształt od razu pojawia się na liście w bibliotece.

Kontekst komercyjny: jeśli budujesz bibliotekę kształtów pod odzież (np. tarcze, emblematy, „rockery”), wąskim gardłem prędzej czy później przestaje być projektowanie, a zaczyna być pozycjonowanie w ramie. Klasyczne ramy potrafią zostawiać odciski ramy (połysk/ślady) na ciemnych poliestrach. Dlatego wiele pracowni, które porządkują workflow Custom Shapes, inwestuje też w stacja do tamborkowania — żeby pozycjonowanie było powtarzalne i żeby idealny kształt cyfrowy lądował idealnie w tym samym miejscu na koszulce, za każdym razem.

„Ukryte” przygotowanie, które większość pomija (a potem dziwi się, że kształty źle się edytują)

Wideo jest dynamiczne, ale tutaj warto się zatrzymać. Zasada jest prosta: co zapiszesz jako wektor, to będzie się „mścić” w każdym kolejnym projekcie. Jeśli zapiszesz brudny kontur, jakość ściegu i komfort edycji będą gorsze.

Nawyki czystego konturu, dzięki którym Custom Shapes faktycznie nadają się do ponownego użycia

1. Higiena węzłów (nodes): gładki łuk często da się zrobić na kilku punktach. Jeśli prosta krzywa ma dziesiątki węzłów, maszyna będzie wykonywać mikroruchy.
2. Wysoki kontrast: przy narzędziach automatycznych wybieraj proste, czarno-białe sylwetki.
3. Kontrola domknięcia: kontur musi być zamknięty — otwarty kształt później nie zachowa się poprawnie przy wypełnieniach.

Kotwica wizualna: powiększ kontur. Czy linia wygląda jak gładka autostrada, czy jak poszarpana droga? Jeśli poszarpana — użyj funkcji typu „Smooth” przed zapisem.

Checklista przed zapisem (zrób to ZANIM klikniesz Save)

• Weryfikacja ścieżki: potrafię wejść ręcznie w C:ProgramData....
• Fill: w Properties odznaczone Fill (zostaje kontur).
• Złożoność: minimalna liczba punktów potrzebna do zachowania kształtu.
• Nazewnictwo: opisowa nazwa (np. badge_shield_3inch zamiast shape1).
• Pomiary: mam pod ręką suwmiarkę lub linijkę, żeby kontrolować realny rozmiar elementu.

Metoda 2 (największa kontrola): trasowanie Backdrop narzędziem Straight Line

Ręczne trasowanie to „warzywa” digitalizacji — nie zawsze jest efektowne, ale daje najlepszą kontrolę.

Co prowadzący robi na ekranie

• Load Backdrop: wczytuje obraz muszli ślimaka.
• Narzędzie: używa Straight Line (lub podobnego narzędzia krzywych) i klika punkty po obrysie.
• Domknięcie i zapis: dopilnowuje, żeby punkt startu i końca się spotkały.

Notatka praktyczna: dlaczego ręczne trasowanie wygrywa z auto

Auto-digitizing potrafi „złapać” cienie i szumy jako kształty. Ręcznie wybierasz tylko geometrię, która ma znaczenie.

Jeśli trasujesz elementy pod aplikację, precyzja jest kluczowa — obrys staje się linią cięcia i/lub linią pozycjonującą. Falujący kontur = źle pasująca łatka. Dopracowanie tego na etapie wektora oszczędza nerwy przy maszynie. I właśnie przy powtarzalnej aplikacji wiele osób szuka rozwiązań typu Akcesoria do tamborkowania do hafciarki — połączenie precyzyjnych kształtów z wygodniejszym tamborkowaniem realnie skraca proces.

Metoda 3 (najszybsza dla sylwetek): Magic Wand na sylwetce Mikołaja i zapis

„Magic Wand” działa na zasadzie wykrywania kontrastu. Najlepiej sprawdza się na sylwetkach.

Co prowadzący robi na ekranie

• Źródło: znajduje czarno-białą sylwetkę Mikołaja o wysokim kontraście.
• Akcja: wybiera Magic Wand i klika w czarny obszar.
• Efekt: natychmiastowy kontur wektorowy.
• Zapis: ukrywa tło (Backdrop) i zapisuje wektor jako Custom Shape.

Oczekiwany rezultat: czysty, zamknięty kształt gotowy pod wypełnienia lub satynę.

Pułapka „poszarpanej krawędzi”: Magic Wand na niskiej rozdzielczości często robi „schodki”.

• Kontrola wizualna: powiększ do ok. 600%. Jeśli linia wygląda jak schody — zastosuj „Smooth”.
• Kontrola dźwiękowa (przy szyciu): poszarpany kontur to mikroruchy pantografu — maszyna potrafi brzmieć ostrzej i szybciej („zz-zz-zz”), rośnie tarcie i ryzyko zrywania nici.

Po co Windows chowa to w ProgramData (i jak nie stracić biblioteki później)

Windows używa ProgramData do plików współdzielonych między użytkownikami komputera, ale niebędących częścią samej instalacji.

Ryzyko: ponieważ folder jest ukryty, wiele narzędzi backupu pomija go domyślnie. Rozwiązanie: jeśli przez tygodnie budujesz bibliotekę Custom Shapes:

1. Wejdź do folderu metodą opisaną wyżej.
2. PPM na Custom Shapes -> Send to -> Compressed (zipped) folder.
3. Wyślij ZIP na maila lub zapisz w chmurze.

To nawyk na 30 sekund, który potrafi oszczędzić dziesiątki godzin odtwarzania pracy po awarii komputera. Efektywność to nie tylko szybkie szycie, ale też brak powtórek. To ta sama filozofia, co przy hooping station for embroidery machine — jednorazowe ustawienie, które ogranicza powtarzalny błąd krzywego logo.

Drzewko decyzyjne stabilizacji, gdy Twoje kształty mają się zamienić w realny haft

Masz kształt — teraz trzeba go wyszyć. Najczęstszy powód porażki dobrych projektów to zła stabilizacja. Poniższa logika trafia w dobrą decyzję w większości przypadków.

Drzewko: co dać pod tamborek?

1. Czy materiał jest elastyczny? (T-shirty, polo, dzianiny sportowe)
   • TAK: użyj stabilizatora Cut-Away (2.5oz lub 3.0oz). Fizyka: stabilizator ma trzymać konstrukcję, bo materiał pracuje.
   • NIE: przejdź do kroku 2.
2. Czy materiał jest niestabilny / luźny splot? (len, cienka bawełna)
   • TAK: Cut-Away lub podklejana siatka typu No-Show Mesh.
   • NIE: przejdź do kroku 3.
3. Czy materiał jest stabilny i gęsty? (dżins, canvas, twill czapek)
   • TAK: Tear-Away. Fizyka: materiał sam się trzyma; stabilizator jest głównie dla ostrości haftu.
4. Czy ma włos/strukturę? (ręczniki, polar, welur)
   • ZAWSZE: dodaj na wierzch folię rozpuszczalną w wodzie (Water Soluble Topper, np. Solvy). To zapobiega „zapadaniu się” ściegów.

Rozwiązywanie problemów: gdy Custom Shapes w Floriani nie zapisują się (albo „zachowują się dziwnie”)

Ścieżka rozwoju: jak zamienić zapisane kształty w realną prędkość produkcji (bez mordowania nadgarstków)

Gdy opanujesz Custom Shapes, czas w programie spada. Zaczynasz przygotowywać projekty szybciej, niż jesteś w stanie je wyszywać. To dobry problem — ale ujawnia kolejne wąskie gardła.

• Wąskie gardło: tamborkowanie: jeśli przy każdej koszulce walczysz ze śrubą w tradycyjnej ramie, tracisz pieniądze. W pracowniach przechodzi się na stacja do tamborkowania do haftu maszynowego, żeby mieć powtarzalne pasowanie bez mierzenia za każdym razem.
• Problem: odciski ramy: klasyczne pierścienie potrafią zostawiać ślady na delikatnych materiałach. Popularnym rozwiązaniem są tamborki magnetyczne — docisk pionowy zamiast tarcia, mniej śladów i mniej obciążenia dłoni.
• Sufit wydajności: jeśli jednoigłówka szyje 45 minut projekt 4-kolorowy (przez zmiany nici), wieloigłowa maszyna jak SEWTECH potrafi skrócić to do ok. 10 minut.

Uwaga (magnesy): systemy Tamborek magnetyczny używają bardzo silnych magnesów neodymowych. Ryzyko przycięcia: trzymaj palce z dala przy składaniu. Bezpieczeństwo: nie zbliżaj do rozruszników serca, kart płatniczych i dysków.

Uwaga (BHP): przy testach nowych projektów trzymaj ręce z dala od strefy igieł. Jeśli igła trafi w twardy element ramy (przy złym wycentrowaniu), może pęknąć. Zawsze zrób na maszynie „Trace” lub „Contour Run” zanim naciśniesz Start.

Checklista ustawień (gotowe do szycia?)

• Projekt: czy dodałem(-am) rygle start/stop (tie-in/tie-off) do obiektu z Custom Shape?
• Maszyna: czy igła jest świeża? (dla dzianin 75/11 Ballpoint, dla tkanin 75/11 Sharp).
• Rama: czy materiał jest „jak bęben” (w tradycyjnej ramie) albo pewnie zaciśnięty (w magnetycznej)?
• Prędkość: na pierwszy test zmniejsz prędkość do 600 SPM.

Bezpieczny rytm pracy: co obserwować, gdy budujesz i wykorzystujesz bibliotekę kształtów

To, że kształt jest zapisany w bibliotece, nie znaczy, że „zawsze zadziała” bez kontroli.

Słuchaj „stuknięć”: Sprawna maszyna pracuje równo. Ostry, powtarzalny „łup-łup-łup” często oznacza tępą igłę (bardziej wybija niż przebija) albo podbijanie ramy.

Kontroluj nić dolną: Odwróć próbkę. Nić dolna powinna być widoczna w środkowej 1/3 kolumny satyny.

• Brak białej nici? Naprężenie nici górnej jest za luźne.
• Sama biała nić? Naprężenie nici górnej jest za mocne.

Checklista operacyjna („nie marnuj blanksów”)

• Próba: zawsze wyszyj Custom Shape na ścinku podobnym do docelowego materiału.
• Ścieżkowanie: obserwuj przebieg — czy maszyna nie skacze niepotrzebnie po projekcie? (w razie czego popraw punkty start/stop).
• Materiały pomocnicze: czy mam klej tymczasowy w sprayu (np. 505) do aplikacji?
• Wymiar: czy sprawdziłem(-am), że finalny rozmiar mieści się w polu szycia wybranego tamborka?

Traktując bibliotekę Custom Shapes jak profesjonalny zasób — i łącząc ją z profesjonalnymi narzędziami do tamborkowania — przechodzisz z „zabawy w programie” do „prowadzenia małej linii produkcyjnej”, nawet jeśli ta linia stoi w Twoim domowym pokoju.

FAQ

• Q: Gdzie Floriani Total Control U zapisuje Custom Shapes w Windows 10/11, skoro plik Pomocy wskazuje Program Files (x86)?
  A: Floriani Total Control U zapisuje Custom Shapes w ukrytym folderze Windows C:ProgramDataFlorianiTCULibraryCustom Shapes, a nie w Program Files (x86).
  • Otwórz Tools > Save Custom Shape, kliknij raz w pasek adresu i wpisz ręcznie C:ProgramDataFlorianiTCULibraryCustom Shapes.
  • Nie twórz własnego folderu „Library” pod Program Files (x86), bo to może stworzyć „ghost path” (zapis w jednym miejscu, odczyt w innym).
  • Kontrola sukcesu: Custom Shape pojawia się na liście biblioteki od razu po zapisie.
  • Jeśli nadal nie działa: powtórz metodę „tylnymi drzwiami” z okna zapisu (nie polegaj na zwykłym przeglądaniu, bo ProgramData jest ukryty).
• Q: Jak wejść do ukrytego folderu ProgramData z okna „Save Custom Shape” w Floriani Total Control U?
  A: Użyj paska adresu w oknie zapisu Floriani Total Control U i wpisz ProgramData ręcznie.
  • Kliknij dysk C: po lewej.
  • Kliknij raz w górny pasek adresu, aby zamienić breadcrumb na edytowalny tekst.
  • Dopisz ProgramData po C: i naciśnij Enter, a potem otwórz Floriani > TCU > Library > Custom Shapes.
  • Kontrola sukcesu: folder się otwiera, a Floriani zwykle zapamiętuje (cache) tę lokalizację na przyszłość.
  • Jeśli nadal nie działa: upewnij się, że pisownia to dokładnie ProgramData (jedno słowo) i zacznij od nowa z Tools > Save Custom Shape.
• Q: Dlaczego Custom Shape w Floriani Total Control U zapisuje się jako „pełny klocek” zamiast użytecznego konturu?
  A: Najczęściej zapisujesz obiekt wypełniony; Custom Shapes w Floriani Total Control U powinny być konturami, więc przed zapisem odznacz Fill.
  • Otwórz Properties obiektu i odznacz „Fill”, aby został tylko czysty obrys.
  • Zapisz ponownie przez Tools > Save Custom Shape do C:ProgramDataFlorianiTCULibraryCustom Shapes.
  • Kontrola sukcesu: na ekranie kształt wygląda jak cienka, ostra linia (a nie jednolita plama koloru).
  • Jeśli nadal nie działa: powiększ widok i sprawdź, czy kontur jest domknięty (przerwa może później psuć zachowanie wypełnień/satyny).
• Q: Jaką długość ściegu prostego (run stitch) ustawić w Floriani Total Control U przy konwersji konturu Custom Shape na run stitch?
  A: Bezpieczny, trwały punkt startowy w Floriani Total Control U to 2.5–3.0 mm dla run stitch.
  • Ustaw długość na 2.5 mm (sprawdzony „sweet spot”) dla linii pozycjonujących i ściegów przejściowych.
  • Unikaj wartości poniżej 2.0 mm (może ciąć włókna i robić dziurki) oraz powyżej 4.0 mm (może być luźno i podatnie na zahaczenia).
  • Kontrola sukcesu: linia jest równa i stabilna, bez widocznych luźnych pętelek i bez uszkodzeń materiału.
  • Jeśli nadal są problemy: zrób próbę na ścinku z tym samym materiałem i stabilizacją, a potem dopasuj parametry do konkretnego zestawu.
• Q: Jak naprawić „bird nesting” przy szyciu projektu Floriani Total Control U utworzonego z Custom Shape?
  A: „Bird nesting” zwykle oznacza, że projekt jest zbyt gęsty dla materiału albo stabilizacja jest zła — zmniejsz stres, korygując kompensacje i dobierając właściwy stabilizator.
  • Zwiększ Pull Compensation, jeśli haft się marszczy i „ściąga”.
  • Dobierz stabilizator do materiału: Cut-Away do elastycznych dzianin; Tear-Away do stabilnych tkanin; Water Soluble Topper na ręczniki/polar/welur.
  • Kontrola sukcesu: haft leży płasko, a od spodu nie pojawia się splątane „gniazdo” na starcie lub w trakcie wypełnień.
  • Jeśli nadal nie działa: zwolnij na pierwszym teście i wyszyj ten sam projekt na ścinku z identyczną „kanapką” stabilizacji.
• Q: Jak sprawdzić, czy naprężenie nici górnej i balans z nicią dolną są poprawne podczas próbnego haftu Custom Shape z Floriani Total Control U?
  A: Odwróć próbkę i zastosuj zasadę „środkowej 1/3”: nić dolna powinna leżeć w środkowej 1/3 kolumny satyny.
  • Wyszyj mały test na ścinku podobnym do docelowego materiału.
  • Obejrzyj spód: brak białej nici często oznacza zbyt luźną nić górną; sama biała nić często oznacza zbyt mocną nić górną.
  • Kontrola sukcesu: nić dolna tworzy równy pas w środkowej 1/3, nie dominuje na krawędziach.
  • Jeśli nadal nie działa: sprawdź stabilność w ramie i stan igły, a potem powtórz test na obniżonej prędkości (ok. 600 SPM na pierwszy przebieg).
• Q: Jakie kroki bezpieczeństwa wykonać przed naciśnięciem Start przy testowym szyciu nowego projektu z Floriani Total Control U na hafciarce?
  A: Zawsze najpierw uruchom na maszynie „Trace/Contour Run” i trzymaj ręce z dala od strefy igieł, żeby uniknąć uderzenia igły i jej pęknięcia.
  • Uruchom Trace/Contour Run, aby potwierdzić, że projekt mieści się w polu tamborka i jest poprawnie wycentrowany.
  • Trzymaj palce i narzędzia z dala od okolicy belki igieł podczas pracy, szczególnie przy pierwszych testach.
  • Zmniejsz prędkość do kontrolowanej wartości testowej (ok. 600 SPM) na pierwszy przebieg.
  • Kontrola sukcesu: ścieżka Trace omija osprzęt tamborka bez „prawie-uderzeń”, a pierwsze ściegi formują się czysto bez nienaturalnych odgłosów.
  • Jeśli nadal są problemy: zatrzymaj natychmiast, wycentruj ponownie projekt/tamborek i jeszcze raz uruchom Trace przed wznowieniem.